«Κοιτάξτε τo.
Δείτε πόσο όμορφo είναι.
Θα πρέπει να το δείτε ετσι, θα ήθελα αν μπορούσα να το κάνω για όλους εσας.
Πρέπει να ομολογήσω ότι είμαι τυχερός που το βλέπω από εδώ, από ψηλά, σε όλη τη λαμπρότητα του.
Το αποκαλούν “La Bombonera” λόγω του σχήματος του.
Πώς να κάνανε λάθος…
Ένα τεράστιο κουτί απο καραμέλες, ένα κόσμημα.
Λενε για σένα οτι είσαι ένας ζωντανός οργανισμός ,σα να έχεις καρδιά. Για να είμαστε ακριβείς, 40.000 καρδιές που χτυπούν όλες με τον ίδιο ρυθμό, σα να ήταν μία.
Οι άνθρωποι αρχίζουν να έρχονται.

Ακομα νομίζω ότι ο Ρομάν θα χορεύει για πάντα σε αυτόν τον θρυλικό πράσινο χλοοτάπητα.
Πόσο υπέροχο.
Είναι το μέρος μου, εδώ όπου ανήκω.
Συνειδητοποιώ ότι δεν μπορούν να καταλάβουν όλοι οι άνθρωποι εκεί έξω. Η μητέρα μου λέει ότι χάνω χρόνο, η κοπέλα μου οτι δεν περνάμε όλες τις ώρες μαζί. Φοβάμαι ότι αρχίζετε να ζηλεύετε. Το Μπομπονέρα θα ειναι για πάντα στην πρώτη θέση για μένα.
Δεν καταλαβαίνουν.
Είναι μια θρησκεία.

Ο Θεός μου είναι ο Ρομάν.

Η εκκλησία μου είναι το Μπομπονέρα.
Οι αγάπες αλλαζουν, οι φιλίες εξαφανίζονται, αλλά η ποδοσφαιρική πίστη παραμένει πάντα μέσα σου.

Έχω δει τους ανθρώπους να αλλάζουν τη σύζυγό τους πολλες φορές αλλά ποτέ δεν αλλάζουν ομάδες.
Θα σου πω απλά ότι ποτέ δεν θα σε αφήσω μόνη σου.
Θα σας πω απλά ότι θα πηδάω μέχρι τα πόδια μου να κρατηθούν ψηλά και να τραγουδώ στη βροχή μέχρι να μην βγάζω φωνή.
Αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο και δείτε για λίγο το γήπεδο, πριν αρχίσει το πάρτι.
Πριν ξεκινήσει ξανά η ιστορία του ποδοσφαίρου.
Πριν να θυμηθώ την ημέρα που σε πρωτογνώρισα.
Αφήστε τον εαυτό σας να μοιάζει σα να είναι να ζήσει για πάντα.”