Ανθισμένα σαλκίμια, γλυσίνες όπως αλλιώς ονομάζονται (επιστημονική ονομασία: Wisteria sinensis, στα ελληνικά Γουιστέρια η σινική) , στην Kiremit caddesi, στην πλαγιά του πέμπτου λόφου.

Πολυφωτογραφημένο το σημείο, Instagrammable που λένε, χάρις στα παλιά σπίτια που έχουν ανακαινιστεί.

Στο διαδίκτυο η περιοχή σήμερα ονομάζεται συλλήβδην Balat.

Ποιος όμως γνωρίζει ή θυμάται ότι εκεί ΔΕΝ είναι ο Μπαλατάς;

Εκεί ήταν το πάλαι ποτέ αμιγώς ρωμαίικο Μούχλι ή Μουχλιό, μία από τις γειτονιές του Φαναρίου.

Και η σημερινή Kiremit caddesi ήταν ο φημισμένος – μεταξύ των Ρωμιών – Ίσιος Δρόμος του Μουχλιού, που ανηφορίζει μέχρι τον Άη Γιώργη τον Αντιφωνητή.

Αν το καθεαυτό Φανάρι ( χαμηλά , προς τη θάλασσα) ήταν η επιφανέστερη περιοχή, το Μούχλι ήταν λαϊκότερη.

Και η γειτονιά του Αντιφωνητή ήταν ακόμη πιο λαϊκή.
Οι χρόνος είναι αμείλικτος και η ιστορική μνήμη, σε μία πόλη με πολυτάραχη ιστορία, πρέπει να παλέψει για τη διατήρησή της.

Η Κωνσταντινούπολη είναι ένα παλίμψηστο ιστορίας του οποίου τα επάλληλα στρώματα δεν πρέπει να λησμονηθούν…