”Το μόνο βιώσιμο ποδόσφαιρο είναι το αγγλικό, το πιο παραδοσιακό, όπου δεν υπάρχουν αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα του Σαββάτου επειδή ο κόσμος συνωστίζεται στα στάδια των χαμηλότερων κατηγοριών.
Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας είναι ο αγώνας με την μεγαλύτερη τηλεθέαση στον κόσμο μετά το Champions League, όμως εδώ και εκατό χρόνια είχε πάντα τις ίδιες τελετουργίες και παίζεται στο Γουέμπλεϊ, όχι στην Αραβία.
Σημαίνει κάτι αυτό;
Υπάρχει μια προσπάθεια εκεί να αποτραπεί η πτώση του κινήματος στην παγκοσμιοποίηση. Έτσι, είναι όλοι πλούσιοι, ενώ οι πλούσιοι μας είναι οι φτωχοί της Ευρώπης.
Το ποδόσφαιρο είναι ένα συναισθηματικό άθλημα, αν αφαιρέσεις το συναίσθημα, στην τηλεόραση σίγουρα δεν είναι το ίδιο με την αίσθηση που έχεις απο κοντά.
Το συναίσθημα διατηρείται ζωντανό από το παιδί που πηγαίνει στο γήπεδο, αλλά δεν υπάρχει μέλλον αν στοχεύεις στα highlights.
Θα μπορούσαμε τουλάχιστον να ξεκινήσουμε με μικρά πράγματα, όπως να εγκαταλείψουμε τις καλοκαιρινές περιοδείες και να επαναφέρουμε το Coppa Italia τον Αύγουστο και για τις μεγάλες ομάδες, βάζοντάς τες να παίζουν στα γήπεδα ομάδων της Serie C, οι οποίες στη συνέχεια θα δημιουργούσαν αρκετά έσοδα για να επιβιώσουν ολόκληρο το χρόνο.
Αλλά σίγουρα θα μας έλεγαν ότι υπάρχει πρόβλημα δημόσιας τάξης που εμποδίζει τη Γιούβε να πάει στο Καμπομπάσο.
Το Κύπελλο Ιταλίας είναι μια μυστική διοργάνωση, προσαρμοσμένη στο τηλεοπτικό κοινό των τελικών γύρων.
Αλλά αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο.
Ποδόσφαιρο είναι η ήττα της Μπάγερν Μονάχου από μια ομάδα της τρίτης κατηγορίας.”
Μαουρίτσιο Σάρι
