”Εκείνη την εποχή, εμείς στην Κροατία παρακολουθούσαμε πολύ τη Μίλαν επειδή ήταν ένας από τους συλλόγους με τους περισσότερους οπαδούς στον κόσμο.
Το είδωλό μου, ο Μπόμπαν, ήταν επίσης εκεί.
Ήθελα να μείνω στην Ευρώπη για να συνεχίσω να παίζω ανταγωνιστικό ποδόσφαιρο.
Είχα και άλλες προσφορές, αλλά όταν με κάλεσε η Μίλαν, ήταν ξεκάθαρο για μένα.
Το ήθελα από την αρχή.
Η Μίλαν είναι ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην Ευρώπη και δεν μπορεί να αρκείται στο μέσο όρο.
Πρέπει να θέσουμε τους υψηλότερους δυνατούς στόχους, να κερδίζουμε τίτλους και να αγωνιζόμαστε με τις καλύτερες ομάδες στον κόσμο.
Γι’ αυτό είμαι εδώ.
Πρώτα απ΄ όλα, έρχομαι με πολύ σεβασμό για όλους, παίκτες, προπονητές και γενικότερα τον σύλλογο.
Θέλω να φέρω την πείνα μου για νίκη, να βοηθήσω τους συμπαίκτες μου με κάθε τρόπο και να δουλέψω σκληρά για να κερδίσω την θέση μου στην ομάδα.
Δεν είναι ποτέ εύκολο.
Πρέπει να δουλεύεις σκληρά και να παλεύεις.
Υπάρχουν πολλοί Κροάτες παίκτες που παίζουν στην Ιταλία και μου αρέσει να παρακολουθώ τους συμπαίκτες μου στην Εθνική ομάδα.
Υπάρχουν σπουδαίες ομάδες, καλοί παίκτες.
Είναι ένα πρωτάθλημα με πολύ τακτική και φυσική κατάσταση».
Αγάπη για το παιχνίδι και για το ποδόσφαιρο έχω ακόμα, νιώθω ότι έχω ακόμα αυτή τη φωτιά μέσα μου.
Υπάρχει επίσης το γεγονός ότι εργάζομαι σκληρά, προετοιμάζομαι να είμαι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και ζω μια υγιή ζωή.
Δεν υπάρχουν μεγάλα μυστικά, αλλά για μένα, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το πάθος και η αγάπη για το ποδόσφαιρο.
Έχω πετύχει τόσους πολλούς στόχους, περισσότερους από ό,τι περίμενα ποτέ, δεν είμαι όμως ποτέ ικανοποιημένος.
Πάντα θέλω περισσότερα, ειδικά επαγγελματικά.
Όταν κερδίζεις, πάντα θέλεις να το ξανακάνεις.
Γι΄ αυτό έχω ακόμα την επιθυμία και την πείνα να κερδίζω.
Έχω κάνει ό,τι ήθελα, μια όμορφη οικογένεια, μια σύζυγο και τρία παιδιά.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα για μένα.
Δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο.
Με τη σύζυγό μου θέλω απλώς να μεταδώσω σημαντικές αξίες στα παιδιά μου, να έχουν σεβασμό και να είναι ταπεινά, όπως οι γονείς μου δίδαξαν εμένα και τις αδερφές μου.
Αυτό έχω και είμαι πολύ χαρούμενος κι ευγνώμων γι΄ αυτό.”
Λούκα Μόντριτς
