Ένα πολύχρωμο μωσαικό πολιτισμών συνέθεταν αυτοί οι πωλητές.
Μπογιατζήδες, τζιερτζήδες αυτοί που πουλούσαν συκωταριές (μικρές τηγανιτές μπουκιές σε γυάλινες πιατέλες με καπάκι, με ψιλοκομμένο μαϊντανό και κρεμμύδι το αρναουτ – τζιερι, στην άκρη της πιστέλας είχαν φασόλια πιαζ ) ήταν Αλβανοί αλλα και Σαφραπολίτες, Καππαδόκες Ρωμιοί και Αρμένιοι.

Σ’άλλο καλάθι φύλαγαν τέταρτα από καρβέλι και τα γέμιζαν σαν σάντουιτς.
Άλλοι κουβαλούσαν λαδερά ντολμαδάκια γιαλατζί, μύδια και σκουμπριά.

Γεμιστά που τα έφτιαχναν οι ίδιοι.
Οι μπουρεκτζήδες και οι τυροπιτάδες ηταν από Σαφράπολη, οι κανταιφατζηδες απο την ευρύτερη περιοχή της Κασταμονής.
Οι πλανόδιοι μάγειρες της τηγανιτής παλαμίδας είχαν τα στέκια τους σε βάρκες και στις δύο πλευρές του Γαλατά.

Οι πλανόδιοι πωλητές τουρσιών με τα βαρέλια στην πλάτη κρατώντας ασπρα εμαγιέ δοχεία.
Πλανοδιοι πωλητες πιλαφιου γαρνιρισμενου
με ρεβυθι.
Πλανόδιοι κεφτετζήδες που πωλούσαν τα κεφτεδάκια τους στα εμπορικά κέντρα και τις λαϊκές αγορές.
Ακολουθούν ο γαλατάς με τα γυαλιστερά γκιούμια ,οι γιαουρτάδες που γυρνούσαν κουδουνίζοντας το καμπανάκι και σε δύο ταψιά κουβαλούσαν γιαούρτι Σηλυβρίας με παχύ καιμάκι.
Τον Σεπτέμβρη εφορμούσαν οι πωλητές σταφυλιών που διαλαλούσαν τα ροζάκια τα τσαούσια και τα γιαπιτζάκια.

Το καλοκαίρι οι ίδιοι σε στρογγυλές ξύλινες τάβλες στολισμένες με αμπελόφυλλα διαλαλούσαν τα μελάτα σύκα από τα Καβάκια του Βοσπόρου τα μελένια μαύρα και άσπρα μούρα που τα έτρωγαν οι μέλισσες.
Ανάμεσα στις μνήμες ήταν και κάποιοι άλλοι που την Άνοιξη σε κοφίνια στις γειτονιές του Πέραν πουλούσαν τα ευωδιαστά τριαντάφυλλα για το γλυκό κουταλιού που έφτιαχναν οι νοικοκυρές.

Μετα οι ίδιοι έφερναν τα άγουρα συκαλάκια που ανα εκατό έφτιαχναν το γλυκό τους και μην ξεχάσουμε την μεγαρευματιώτικη φράουλα μέσα σε ειδικά καλαθάκια μακρόστενα με ειδικό χεράκι και τέλος το βύσσινο για το γλυκό κουταλιού και την δροσιστική βυσσιν’αδα, ενώ το λικέρ με την κανέλλα και τα γαρύφαλλα συντρόφευαν τις χειμωνιάτικες βεγγέρες.

Από το βιβλίο της Σούλης Μπόζη “Πολιτική κουζίνα”