«Η μεγαλύτερη ικανοποίηση που είχα στην καριέρα μου ήταν όταν πήρα το πρώτο μου συμβόλαιο με την Μπάνφιλντ και είπα στους γονείς μου να σταματήσουν να δουλεύουν.

Κοιτάξα τα πρόσωπά τους…

Αγκαλιαστήκαμε, η μητέρα μου άρχισε να κλαίει.

Κάτι που σου μένει για πάντα, σε σημαδεύει για όλη σου την ζωή.

Στην Ίντερ ήμουν νέος, είχα φόβους, το άλμα μου από την Μπάνφιλντ στους Νερατζούρι ήταν τεράστιο, αλλά το έζησα σαν να ήταν η μεγάλη μου ευκαιρία.

Μόλις έφτασα στην Ίντερ, είπα…

«Πρέπει να κάνω ό,τι είναι δυνατόν για να μείνω.

Φοβόμουν μηπως δεν ήμουν έτοιμος αλλά ήθελα να αποδείξω ότι είμαι».

Πιστεύω ότι αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι να επιστρέψουμε στη λαική βάση, στις αξίες μας, στον δρόμο.

Αυτό είναι θεμελιώδες.

Τελικά, κάποιος μπορεί να είναι καλός ή κακός ποδοσφαιριστής, αλλά οι ανθρώπινες αξίες κάνουν την διαφορά.

Νομίζω ότι όταν κάποιος είναι μέλος μια ομάδας και εκπροσωπεί έναν σύλλογο όπως η Ίντερ, πρέπει να καταλάβει τη φανέλα που φοράει, πρέπει να ξέρει τα πάντα για τη φανέλα που φοράει, την ιστορία της και το τι πρεσβεύει η ομάδα.»

Χαβιέρ Ζανέτι