Υπογεγραμμένη η φανέλα απο τον Κριστόφ Βαζέχα!
Αυτό κι’αν είναι τεράστια τιμή!
Το μέρος που βγήκε αυτή φωτογραφία κρύβει μια ιστορία, απο τις τόσες που υπάρχουν γενικότερα…
Δημοτικό σχολείο Ροδολίβους Σερρών, δεκαετία ’90, τότε δεν υπήρχαν εστίες (αλλά υπήρχαν παιδιά) δύο πέτρες ή δύο μπουφάν πάνω κάτω και σε κάθε διάλειμμα χαμός…
Τελικός Κυπέλλου Παναθηναικός – Α.Ε.Κ. εκείνη την χρονιά και όπως πάντα οι τελικοί εξάπτουν την φαντασία των παιδιών και κάνουν το παιχνίδι πιο έντονο.
Οι Αθηναικές ομάδες δεν είχαν πολλούς υποστηρικτές στο σχολείο και δεν μπορούσαν να συμπληρώσουν γενικότερα ομάδες για να παίξουν, οπότε έπρεπε να διαλέξουν απο εμάς τους υπόλοιπους για να φτιάξουμε έναν εικονικό τελικό…
Για να πάω να παίξω με τον κατα φαντασίαν Παναθηναικό στους τελικούς του διαλείμματος, αφού ήρθαν οι Παναθηναικοί και ζήτησαν να παίξω μ’αυτούς, ήθελα το όνομα Βαζέχα, μια τυρόπιτα και ένα χυμό πορτοκάλι ‘Φλώρινα’ απο το κυλικείο… αφού δέχτηκαν εννοείται ότι μπήκα στο παιχνίδι.
(Σκληρός διαπραγματευτής).
0-0 ήταν το ματς στα πρώτα τρία διαλείμματα αλλά ο ”τελικός” είχε ένα τέλος στο τέταρτο κατα σειρά διάλειμμα που έφερε μεγάλη ένταση για το αν έπρεπε να μετρήσει το γκολ η όχι…
Αυτός που ήταν στο τέρμα και υπερασπιζόταν την Α.Ε.Κ. πάει να δώσει την μπάλα στον αμυντικό μπροστά του, δεν ακουμπάει ο αμυντικός και μπαίνω ανάμεσα απο τους δύο και την στέλνω συστημένη μέσα στην εστία…
Χαμός απο πανηγύρια κάτω στα πεύκα και στο σκάμμα, μετέπειτα μαλώναμε για το αν μετράει ή δεν μετράει, μετά περάσαμε στο αν έπρεπε να ακουμπήσει κανονικά ο αμυντικός η όχι και γενικά όλοι ήμασταν σε μια κατάσταση να περιμένουμε απο τον ειδικό να δώσει τα φώτα του…
Ο γυμναστής (Στοίλας πρέπει να λεγόταν) ακούει την φάση όπως διαδραματίστηκε και απο τις δύο ομάδες και κατοχυρώνει το 1-0 και την λήξη του αγώνα με νικητή τον Παναθηναικό, με σκορέρ τον υποτιθέμενο ”Βαζέχα” (δηλαδή εμένα) που αγωνίστηκε για μια τυρόπιτα και έναν χυμό Φλώρινα!
Σε εκείνο το σημείο λοιπόν έμελλε να υπάρχει η υπογραφή του Βαζέχα και το όνομα Dieci!
Αναμνήσεις πραγματικά μιας άλλης εποχής!
