Στις 22 Ιουλίου του 2004 κατά τη διάρκεια ενός φιλικού αγώνα μεταξύ της Ρόμα και της Στόουκ, ένας βορειοιρλανδός αμυντικός, ο Τζέρι Τάγκαρτ, κάνει ένα σκληρό τακλίν στον Νταμιάνο Τομάσι.
Η διάγνωση, δείχνει έναν τραυματία πολέμου… αλλοίωση του συνόλου του συνδέσμου του γόνατος, θραύση του εσωτερικού και εξωτερικού μηνίσκου, χιαστός εμπρός ρήξη και πίσω, ρήξη του έσω πλαγίου, ρήξη δεξιού μηρού.
Σε μια τόσο τραγική στιγμή, ο Νταμιάνο Τομάσι αποδεικνύει ότι είναι ένας πολύ διαφορετικός παίκτης.
Εχει πολύ υψηλές ηθικές αρχές και η ιδέα να κερδίσεις πολλά χρήματα χωρίς να κάνεις τίποτα, δεν τον κάνει να αισθάνεται καλά με τον εαυτό του.

Έτσι, ζητάει από την Ρόμα ένα πράγμα.
“Δωστε μου τον ελάχιστο μισθό που απαιτείται από το νόμο, 1500 ευρώ, μέχρι να επιστρέψω στο γήπεδο”.
Η αποκατάσταση θα διαρκέσει 15 μήνες, αλλά η επιστροφή θα μείνει αξέχαστη.

27 Νοεμβρίου 2005, στο παιχνίδι Ρόμα-Φιορεντίνα στο οποίο ο Τομάσι σκοράρει.
Η σωστή ανταμοιβή για έναν σπουδαίο παίκτη και έναν τεράστιο άνθρωπο.
Το 2001 αγόρασε έναν ολόκληρο λόφο στην Βαλπολιτσέλα, έχτισε ένα σπίτι, μια εκκλησία και χάρισε στην τοπική κοινότητα 100 εκτάρια δασικών εκτάσεων και 12 αμπελώνες.
Τα λεφτά των προστίμων που πλήρωναν οι συμπαίκτες του, τα κρατούσε ο ίδιος και τα έδωσε για να κατασκευαστούν γήπεδα ποδοσφαίρου στο Κοσσυφοπέδιο.
Ένας από αυτούς τους ανθρώπους, που όλο και πιο σπάνια συναντάς στον κόσμο του ποδοσφαίρου.

«Για μένα ήταν σημαντικό να ξέρω ότι είχα την εκτίμηση όλων, του συλλόγου, των συμπαικτών μου, της οικογένειάς μου πάνω απ' όλα. 
Πρέπει να συγκεντρωθείς, να δουλέψεις.
Κάποια στιγμή ένιωσα ότι δεν έπαιζα όπως περίμενε ο οπαδός. 
Πάντα όμως προσπαθούσα να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό. 
Το σημαντικό είναι να τα δίνεις όλα.
Ήμουν επίσης τυχερός που έζησα τα πάντα με τη σωστή χρονική σειρά, πρώτα την κριτική και μετά την επιτυχία. 
Αν είχε συμβεί το αντίθετο, ίσως στη Ρώμη δεν θα είχα αυτή την αγάπη του κόσμου».
Νταμιάνο Τομάσι