”Πρώτη φορά που είδα τον Κρόιφ, ήταν σε ένα ματς της δεύτερης ομάδας του Άγιαξ.

Στο δεύτερο ημίχρονο κατέβαινε τις σκάλες για να φύγει και εγώ τις ανέβαινα.

Ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπα. Τρελάθηκα!

Ήθελα να πω κάτι, αλλά ντρεπόμουν.

Σκέφτηκα να του κάνω χειραψία και να του πω…

”Ακου, θα ξαναειδωθούμε πολύ σύντομα.”

Δεν βγήκε λέξη από το στόμα μου. Δεν κουνήθηκα. Είχα μείνει άγαλμα.

Μετά αισθάνθηκα λίγο ηλίθιος, αλλά ήμουν χαρούμενος που τον είχα δει.

Ένα χρόνο μετά, για την αποθεραπεία του έκανε προπονήσεις με τη δεύτερη ομάδα του Άγιαξ, όπου είχα πάει κι εγώ, στα δεκαέξι μου. Ήταν κάτι το απίστευτο.

Ο μεγάλος ήρωας έπαιζε μαζί μας.

Ήταν ένας από εμάς, συμπεριφερόταν άψογα. Δεν έκανε τον μεγάλο σταρ. Παίζαμε σαν να γνωριζόμασταν χρόνια.”

Μάρκο Φαν Μπάστεν