Σύμφωνα με τα στοιχήματα της τότε εποχής, ήταν πιο πιθανό να ανακαλυφθεί το τέρας της λίμνης Λοχ Νες, να εκλεγεί πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών η Κιμ Καρντάσιαν ή να ζούσε ο Ελβις Πρίσλει, παρά να πάρει το πρωτάθλημα η Λέστερ…

Το έκαναν ενάντια σε κάθε προγνωστικό.

Ούτε ο πιο αισιόδοξος δεν θα το φανταζόταν.

Ο Κλαούντιο Ρανιέρι, ανέλαβε την ομάδα το 2015, έχοντας το μικρότερο μπάτζετ και πέτυχε ένα από τα πιο επικά επιτεύγματα στην ιστορία του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα.

“Θυμάμαι την πρώτη συνάντηση με τον πρόεδρο όταν έφτασα στη Λέστερ εκείνο το καλοκαίρι.

Μου είπε…

“Κλαούντιο, αυτή είναι μια σημαντική χρονιά για τον σύλλογο.

Σημασία έχει να παραμείνουμε στην Πρέμιερ Λιγκ, πρέπει να σωθούμε.”

Η απάντησή μου ήταν…

“Εντάξει, σίγουρα. Θα δουλέψουμε σκληρά στην προπόνηση και θα προσπαθήσουμε να τα καταφέρουμε.”

Σαράντα βαθμοί.

Αυτός ήταν ο στόχος.

Δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι στις 4 Απριλίου θα άνοιγα την εφημερίδα και θα έβλεπα πρώτη τη Λέστερ στη βαθμολογία με 69 βαθμούς.

Η ομάδα τα προηγούμενα χρόνια βρέθηκε στον πάτο της βαθμολογίας.

Απίστευτο.

Τα Χριστούγεννα φτάνουμε στη σωτηρία.

Συναντηθήκαμε στα αποδυτήρια…

«Ας προσπαθήσουμε, δεν κοστίζει τίποτα» είπαμε ο ένας στον άλλον.

Σιγά σιγά συνειδητοποιήσαμε ότι ήρθε η ώρα να τολμήσουμε.

Μας έλειπαν έξι παιχνίδια.

Έπρεπε να συνεχίσουμε να παλεύουμε με την καρδιά και την ψυχή μας.

Πριν από μερικά χρόνια πολλοί παίκτες μου έπαιζαν σε χαμηλότερα πρωταθλήματα.

Ο Βάρντι εργαζόταν στο εργοστάσιο, ο Kαντέ και ο Μαχρέζ έπαιζαν στην τρίτη και στην τέταρτη κατηγορία της Γαλλίας.

Σε αυτούς σε κάθε ματς έλεγα…

”Ποτέ δεν μας ενδιαφέρει με ποιον παίζουμε, δεν με νοιάζει ποιος είναι μπροστά μας, ούτε το όνομα των αντιπάλων, ούτε η ιστορία που κουβαλάνε.

Παίζουμε έντεκα εναντίον έντεκα και πρέπει να προσπαθούμε μόνο να κερδίζουμε σε κάθε παιχνίδι.”

Όταν πήραμε το πρωτάθλημα, είδα τα αγόρια μου χαρούμενα και συγκινημένα μετά από όλες τις θυσίες που έκαναν.

Συγκινήθηκα και εγώ.

Απίστευτα πράγματα!

Τώρα μπορώ να πω, βλέποντας αυτή την ομάδα τόσο ενωμένη, πάντα ήξερα από την αρχή ότι θα κερδίζαμε.”

Κλαούντιο Ρανιέρι