Ο Charles Barkley νόμιζε ότι το 1993 ήταν τελικά η χρονιά του.
Πολυτιμότερος παίκτης.

Μια νέα αρχή στο Φοίνιξ.

Μια ομάδα φτιαγμένη για να τα κερδίζει όλα.
Και για πρώτη φορά, ο Τσαρλς πήγαινε στους τελικούς του ΝΒΑ.
Πραγματικά πίστευε ότι ήταν ο καλύτερος παίκτης στον πλανήτη, ακόμα καλύτερος και από τον Μάικλ Τζόρνταν.

Σε μια συνέντευξη χρόνια αργότερα, ο Barkley είπε…

“Είπα στον προπονητή Cotton Fitzsimmons…

”Πάμε στον τελικό. Είμαι ο καλύτερος μπασκετμπολίστας στον κόσμο.”
Είπε… «Λοιπόν να ξέρεις, ο Michael θα είναι εκεί. »
Του είπα… ”Νομίζω ότι είμαι καλύτερος από τον Michael Jordan.”

Μετά ήρθε το 2ο παιχνίδι…
Ο Barkley είχε ήδη χάσει το παιχνίδι στην έδρα του και δεν είχε την πολυτέλεια να χάσει άλλο ένα.

Βγήκε έξω και έπαιξε, έβαλε 42 πόντους, είχε 13 ριμπάουντ και 4 ασίστ.
Αλλά ο Μάιλ Τζόρνταν απάντησε με 42 πόντους 12 ριμπάουντ 9 ασίστ.
Οι Μπουλς κέρδισαν 111-108 και ανέβηκαν στο 2-0.

Ο Τσαρλς ήταν συντετριμμένος.
Είχε παίξει ένα από τα μεγαλύτερα παιχνίδια της ζωής του…
Και ακόμα ήταν χαμένος.

Αργότερα είπε…

“Έφτασα σπίτι εκείνο το βράδυ και η κόρη μου έκλαιγε.
Είπε, “Μπαμπά, όλοι χάσατε πάλι. »
Είπα, «Μωρό μου, νομίζω ότι ο Michael Jordan είναι καλύτερος από μένα. »
Είπε, «Μπαμπά, δεν το έχεις ξαναπεί αυτό. »
Είπα, «Μωρό μου, δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι πριν….

Οι Bulls θα συνέχιζαν και θα κέρδιζαν την σειρά με 4-2.
Ο Τζόρνταν πήρε το τρίτο του δαχτυλίδι.
Ο Barkley δεν έφτασε ποτέ πίσω στους τελικούς.

Γιατί μερικές φορές, ανεξάρτητα από το πόσο σπουδαίος είσαι…
Ο Michael Jordan είναι στην άλλη πλευρά.