Evra: “Ποιος ήταν ο χειρότερος συμπαίκτης στην προπόνηση, αυτός που δεν ήθελε να προπονείται??”

Ferdinand: “Tevez”

Evra: “Ακριβώς, υπήρχαν προπονήσεις στις οποίες ο Tévez, το ορκίζομαι, δεν έδενε καν τα παπούτσια του, μετά ανακαλύψαμε ότι προπονούνταν πάντα μόνος.

Ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνω, φαινόταν ότι δεν του άρεσε η προπόνηση με την ομάδα αλλά στο σπίτι έκανε τα υπόλοιπα.

Αλλά, πιστέψτε με, όταν ξεκινούσε το παιχνίδι έτρεχε για όλους στο γήπεδο.

Είναι ένα πίτμπουλ, ο Απάτσι».

«Στην Αγγλία σχεδόν πάντα κάναμε το ίδιο στις προπονήσεις σε μικρούς χώρους.

Λόγω του τρόπου που είμαι επιθετικός και παίζω πάντα στο όριο, δεν μου έκαναν τη σωστή φυσική προετοιμασία.

Δεν έκανα πολλά γιατί είχα personal trainer το απόγευμα.

Ο Πατρίς Εβρα και οι συμπαίκτες μου δεν το ήξεραν στην αρχή.

Είχα ένα γυμναστήριο στο σπίτι όπου δούλευα.

Γι’ αυτό όταν έβγαινα στο γήπεδο δεν καταλάβαιναν πώς ήταν δυνατόν να τρέχω παντού. Απλώς συνειδητοποίησα ότι δεν είχαν τις κατάλληλες προπονήσεις για μένα, οπότε πήγαινα σπίτι, έπαιρνα έναν υπνάκο και μετά προπονούμουν με τον προσωπικό μου γυμναστή».

(Carlos Tevez)

Τα λόγια του Εβρά και του Φέρντιναντ, τονίζουν το τι δημιουργούσε ο Κάρλος Τέβες σε όσους τον παρακολουθούσαν.

Η επιμονή, η επιθυμία για νίκη, η σκληρότητα, η κακία συγχωνεύτηκαν με εξαιρετικές τεχνικές και σωματικές δεξιότητες σε έναν μοναδικό παίκτη.

Ένας παίκτης ικανός να σκοράρει γκολ αναπάντεχα, γκολ πριγκιπικής τελειοποίησης ή να σύρει τους αντιπάλους αμυντικούς στο ‘εδαφος, πριν πετάξει τη μπάλα στα δίχτυα.

Εντυπωσίασε τους πάντες όταν ήταν νεαρό αγόρι, που γρήγορα ξεπετάχτηκε από τις εξέδρες στο γήπεδο Bombonera.

Ο Τέβες και η Μπόκα, μια αιώνια αγάπη χρωματισμένη με μπλε και χρυσό, που ήταν το κοινό νήμα μιας καριέρας που τον είδε να βασιλεύει στη χώρα των βραζιλιάνων αντιπάλων του, τον είδε αποφασιστικό στην Αγγλία και στις δύο πλευρές της πόλης του Μάντσεστερ και στη συνέχεια κυρίαρχο στην Ιταλία, όταν όλοι νόμιζαν ότι βρισκόταν σε φθίνουσα φάση.

Σε κάθε ένα από αυτά τα στάδια αυτά όλοι τον θαύμαζαν για τα κατορθώματα αυτού του μεγάλου πρωταθλητή που πάντα έφερνε μαζί του το παιδί του barrio για να μην ξεχάσει ποτέ την καταγωγή του.