«Ξεκινήσαμε να βγαίνουμε με τον Bernardo Corradi στα τέλη του 2005. Το αστείο είναι ότι εγώ του έστειλα, ας το πούμε έτσι. Μέσω μιας πολύ αγαπημένης φίλης μου, της Federica Ridolfi, η οποία είναι παντρεμένη με τον Giuliano Giannichedda που έπαιζε στη Λάτσιο μαζί με τον Bernardo, ήξερα ότι κάθε τόσο όταν συναντιόντουσαν της έφερνε το θέμα, της ζητούσε πληροφορίες, πάντα προσπαθούσε να την πείσει να οργανώσει κάτι για να συναντηθούμε. Του έδινε πάντα την ίδια απάντηση κάθε φορά... «Όχι, Μπερνάρντο, πραγματικά δεν το σκέφτομαι, αντίθετα, ξέχασέ το, γιατί η Έλενα είναι πολύ καλό κορίτσι και εσύ, από την άλλη, είσαι κάποιος που δεν είσαι για κάτι σοβαρό, μην ονειρεύεσαι ότι την φίλη μου!». Και τότε κάθε φορά η Φεντερίκα μου το έλεγε και πεθαίναμε στα γέλια. Κι όμως, όταν χώρισα τον πρώην φίλο μου από το Τορίνο, το πρώτο άτομο που ήθελα να δω ήταν ο ίδιος ο Μπερνάρντο. Μόλις είχα τον αριθμό τηλεφώνου, του έστειλα μήνυμα... «Γεια, είμαι η Έλενα, θα τα πούμε όταν θελήσεις». Έχουν περάσει είκοσι τέσσερις ώρες και ακόμα δεν μου έχει απαντήσει. Είπα μέσα μου... «Μαμά μία, πώς συμπεριφέρεται αυτός ο τύπος, είχε δίκιο η Φεντερίκα...». Μεταξύ άλλων, τότε, αφού δεν υπήρχε ακόμα Whatsapp, δεν μπορούσες καν να ξέρεις αν είχε φτάσει το μήνυμα, αν το είχε διαβάσει ο άλλος, όλα ήταν στον αέρα. Απάντησε ήρεμα την επόμενη μέρα, ρωτώντας απλά... «Ποια Έλενα;». Και εγώ... «Λοιπόν, στην Ιταλία υπάρχουν διάφορες που λέγονται Έλενα, Έλενα Σανταρέλι, Έλενα Σοφία Ρίτσι... Με ποια από τις δύο θα ήθελες να βγεις;» «Με την Έλενα Σανταρέλι! Εσύ είσαι?" "Ναι." Και έτσι, μετά από μερικές μέρες, μόλις είχε το ρεπό, πήρε ένα αεροπλάνο από το Μάντσεστερ και ήρθε στο Μιλάνο να με δει. Όταν τον είδα για πρώτη φορά, απολύτως δεν μπορούσα να ξέρω ή να φανταστώ όλα όσα επρόκειτο να συμβούν μεταξύ μας...» Έλενα Σανταρέλι
