Το 1990, ο 18χρονος Τάσος Ισαάκ από το Παραλίμνι υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία σε φυλάκιο μονάδας Πεζικού στη Δερύνεια.

Ενώ έβγαζε σκοπιά, οι κατοχικοί στρατιώτες από το απέναντι φυλάκιο άρχισαν να τον βρίζουν και να τον πειράζουν, κάνοντας αισχρές χειρονομίες. Ο Τάσος δεν είπε τίποτε σε κανέναν. Τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, αποφάσισε να μπει στην τουρκοκρατούμενη ζώνη ημίγυμνος, έχοντας μαζί του ένα μαχαίρι, και να αφαιρέσει την τουρκική σημαία από το κατοχικό φυλάκιο. Το επόμενο πρωί, έκαψε την τουρκική σημαία, γιουχαΐζοντας προς τα κατεχόμενα.

Το περιστατικό προκάλεσε πρόβλημα στα Ηνωμένα Έθνη και ο διοικητής του, οργισμένος, ανέφερε πως θα τον στείλει στρατοδικείο. «Εσύ δεν θα με στείλεις γιατί είσαι Κρητικός», του απάντησε ο νεαρός στρατιώτης και ο διοικητής, στρεφόμενος προς άλλους αξιωματικούς, είπε: «Αν είχα χίλιους σαν και δαύτον… Τέτοιους άντρες θέλω! Είσαι δυνατός και παλληκάρι. 100 Τάσους να είχε η Κύπρος, δεν θα τολμούσε να πατήσει ούτε ένας Τούρκος σε τούτο το νησί».

Έξι χρόνια μετά σε ειρηνική διαμαρτυρία πήγε να σώσει τον φίλο του από τους Τούρκους και τον σκότωσαν οι Γκρίζοι λύκοι με τους έποικους μπροστά στα μάτια των ειρεινευτών που έμειναν απαθείς μπροστά στην άγρια δολοφονία του.