«Μια μέρα, όταν ήμουν οχτώ ετών, πήγαινα στο πάρκο με τον πατέρα μου και ξαφνικά μου είπε…
«Έχω κάτι να σου πω, η Άρσεναλ δεν σε θέλει πια».
”Δεν θυμάμαι τι ένιωσα εκείνη την στιγμή.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω καν ότι ξεπέρασα αυτό που σήμαινε αυτή η φράση.
Ήμουν πολύ μικρός.
Αλλά θυμάμαι μόνο πώς αντέδρασε ο πατέρας μου και πώς ένιωθα εγώ.
Δεν επέκρινα τον εαυτό μου.
Δεν επέκρινα την Άρσεναλ.
Δεν με ενόχλησε, αλλά είπα απο μέσα μου:
«Μην ανησυχείς, Χάρι.
Θα δουλέψουμε σκληρότερα, θα συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά και θα βρούμε άλλη ομάδα».
«Κάθε πατέρας είναι πάντα επικριτκός.
Αλλά ο πατέρας μου δεν με κράτησε ποτέ πίσω.
Ήταν πάντα πολύ θετικός.
Και αυτό συνέβη, δούλεψα σκληρότερα.
Είναι διασκεδαστικό το πώς λειτουργούν τα πράγματα στην ζωή, καθώς μετά είχα την ευκαιρία να ενταχθώ στην ακαδημία νέων της Τότεναμ.
Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που παίξαμε εναντίον της Άρσεναλ.
Μπορεί να ακούγεται γελοίο, αλλά κάθε φορά που τους αντιμετώπιζα, σκεφτόμουν…
«Είναι καλό να δουν αυτοί οι τύποι, ποιος έχει τον πρώτο λόγο και ποιος έκανε λάθος».
Χάρι Κέιν