Ως γνωστόν για τους απανταχού Πολίτες η κουζίνα και οι γεύσεις αποτελούν σημαντικό στοιχείο της ταυτοτητάς τους, κάτι σαν πυξίδα που πάντα τους προσανατολίζει προς την γενέτειρα τους.
Έτσι εκείνες τις ημέρες στην Πόλη ξεκινούσαν τα ψούνια κι οι αγορές για αυτά που θα χρειαζόντουσαν για τα Χριστούγεννα και την Καλή Βραδιά.

Καταρχάς γινόταν η επιλογή μιας τροφαντής και ζουμπουρλούδικης όρνιθας για να γίνει γεμιστή με ιτς πιλάφ, αφού πρώτα βραστεί και το ζουμί της χρησιμοποιηθεί για σουπα. Απαραίτητο στοιχείο του τραπεζιού ήταν επίσης και τα ψαρικά και τα θαλασσινά όπου γινόταν κι η προμήθεια τους απο το Μπαλίκ Παζάρι κι ύστερα απο διεξόδικη έρευνα τους ώστε να ελεγχθεί η αρτιότητα του προιόντος και να κατακλείσουν το τραπέζι εκλεκτά μίντγια σαλμάσι ή τσακιστά ή γεμιστά, τσιροι καπνιστοι ή σαλατα, λικουρίνοι και χαψία, χαβιαροσαλάτες κι αλίπαστα κι άλλα καλούδια.
Επίσης αντέτι στην Πόλη είναι στο τραπέζι να υπάρχει κι ένα λαδέρο αλλα κι ένα γεμιστό για ορεκτικό είτε αυτό είναι μελιτζάνα, είτε λαχανο, είτε ντολμάδες είτε ακόμα και γίγαντες που ονομάζονται φασούλια μπόμπες και για αυτό γινόταν η απαραίτητη βόλτα στον ζαρζαβατζή και ύστερα στην φρουτόσκαλα του Εμίνονου για να επιλεχθούν τα πιο ζουμέρα πορτοκάλια, απίδια κι άλλα χειμωνιάτικα φρούτα για την φρουτιέρα του μπουφέ.
Ακόμα απαραίτητη ήταν η προμήθεια απο το Μισίρ Τσαρσί των απαραίτητων μπαχαρικών, παστουρμάδων, σουτζουκιών και διάφορων άλλων μεζέδων απο τις διάφορες αγορές της Πόλης καθώς και των λοιπών καλουδιών.
Οι Πολίτες σήμερα στην Πόλη άλλα και στην Ελλάδα συνεχίζουν επάξια αυτές τις διατροφικές συνήθειες με την μόνη διάφορα τον τόπο προέλευσης των προιόντων αλλά με την ίδια μαεστρία και ενεργητικότητα.