«Συχνά πήγαινα για ύπνο με άδειο στομάχι, αλλά αυτήν που πήγαινε για ύπνο και ήταν χειρότερα απο μένα ήταν η μητέρα μου.

Κάθε φορά που είχαμε έλλειψη φαγητού, η μητέρα μου μας έδινε το δικό της.

Πάντα έλεγα ότι αν κατάφερνα να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, με αρκετά χρήματα, θα της αγοράσω ένα καινούργιο σπίτι.

Ο πατέρας μου εργαζόταν ως οικοδόμος και όταν δεν είχα ποδοσφαιρικά παπούτσια, προσπαθούσε να βρει κάτι για να μπορώ να πηγαίνω στην προπόνηση και να παίζω ποδόσφαιρο.

να δουλεύει εννέα ώρες για να μου αγοράσει κάτι για να μας ταΐσει.

Η μητέρα μου ήταν πάντα έξω στον δρόμο πουλώντας μπουκάλια.

Μεγάλωσα σε μια φτωχή γειτονιά, έπαιζα ξυπόλητος και έχω σπάσει περισσότερα από ένα δάχτυλα του ποδιού μου.

Όταν έφτασα στην Αλμερία, αυτό έκανα, αγόρασα έξι εκτάρια γης και έφτιαξα σπίτι.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ από πού προέρχομαι…»

Ντάργουιν Νούνιες