Ο Σέρχιο Μαρκαριάν (Σέρχιο Απραχάμ Μαρκαριάν Αμπραχαμιάν) γεννημένος 1 Νοεμβρίου 1944, στο Μοντεβιδέο, είναι Ουρουγουανός προπονητής ποδοσφαίρου με καταγωγή από την Αρμενία.
Μεγάλωσε στην Αργεντινή και σε νεαρή ηλικία υπήρξε ποδοσφαιριστής σε ερασιτεχνικό επίπεδο.
Ακολούθησε πανεπιστημιακές σπουδές και στη συνέχεια εργάστηκε σε εταιρεία καυσίμων στην Ουρουγουάη.
Η ενασχόλησή του με την προπονητική ξεκίνησε με αφορμή την ήττα της εθνικής ομάδας της χώρας του από την Ολλανδία στο Μουντιάλ του 1974 όταν και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη μέχρι τότε εργασία του, δεχόμενος κριτική από συγγενείς και φίλους για την απόφασή του αυτή, για να ακολουθήσουν δέκα δύσκολα χρόνια μέχρι την αναγνώρισή του.
Λάτρης της τακτικής αναγνωρίζεται πλέον ως ένας σπουδαίος στον τομέα αυτό προπονητής, ενώ είναι γνωστός ως “Ο μάγος” (“El Mago” στα ισπανικά).
Παρά το γεγονός ότι το έναυσμα της ενασχόλησής του με την προπονητική υπήρξε η εθνική ομάδα της Ουρουγουάης δεν έχει βρεθεί ποτέ στον πάγκο της.
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1974 στις ακαδημίες της Ατλέτικο Μπέλα Βίστα από την Ουρουγουάη και στη συνέχεια προωθήθηκε ως πρώτος προπονητής του συλλόγου.
Ευρύτερα γνωστός έγινε το 1983 όταν ανέλαβε την Κλουμπ Ολίμπια από την Παραγουάη, στην οποία παρέμεινε επί μία τετραετία και κατέκτησε το πρωτάθλημα δύο φορές (1983, 1985).
Ακολούθησε η Σολ Ντε Αμέρικα επίσης από την Παραγουάη με την οποία κατέκτησε το κύπελλο το 1988.
Επόμενος σταθμός του μια ακόμη ιστορική ομάδα της Παραγουάης, η Σέρρο Πορτένιο, με την οποία πανηγύρισε ένα ακόμη κύπελλο, το 1990.
Ακολούθησε η ολυμπιακή εθνική ομάδα της Παραγουάης το 1992, με την οποία το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Βαρκελώνη.
Από το 1993 έως το 1997, βρέθηκε στο Περού κατακτώντας από ένα πρωτάθλημα με τις Ουνιβερσιτάριο ντε Ντεπόρτες και Σπόρτινγκ Κριστάλ.
Το 1998 ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ιωνικού Νίκαιας, τερματίζοντας στην πέμπτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος της περιόδου 1998-99, εξασφαλίζοντας παράλληλα για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου την έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Το διάστημα μεταξύ 1999-2001 βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία της Παραγουάης, εξασφαλίζοντας την πρόκριση για το Μουντιάλ 2002, στο οποίο όμως δεν βρέθηκε καθώς στην τελική φάση της διοργάνωσης αντικαταστάθηκε από τον Ιταλό Τσέζαρε Μαλντίνι.
Το 2002 επέστρεψε στην Ελλάδα αναλαμβάνοντας τον Παναθηναϊκό, τον οποίο οδήγησε μέχρι την προημιτελική φάση του Champions League της περιόδου 2001-02 και στα προημιτελικά του Κυπέλλου Ουέφα της επόμενης χρονιάς.
Το 2005 ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης αποτέλεσε τον τρίτο σταθμό της καριέρας του στο ελληνικό πρωτάθλημα, ενώ την περίοδο 2005-07 βρέθηκε ξανά στην Παραγουάη για λογαριασμό της Κλουμπ Λιμπερτάδ, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα (2006, 2007).
Ακολούθησαν οι Κρους Ασούλ από το Μεξικό (2007-08), Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε το 2009, κατακτώντας το κύπελλο Χιλής, τον πρώτο τίτλο έπειτα από μια πενταετία για τον σύλλογο και η Ντανούμπιο από την Ουρουγουάη (2010).
Τον Ιούλιο του 2010 ανέλαβε την εθνική ομάδα του Περού, θέση από την οποία αποχώρησε το 2013.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2015 έγινε γνωστή η συμφωνία του με την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για να αναλάβει την εθνική ομάδα της Ελλάδας, θέση από την οποία αποχώρησε περίπου έξι μήνες αργότερα.
