“Ο Marcello Lippi είναι ένας περήφανος άνθρωπος, κάποιος που καταφέρνει να βρει μια ώθηση σε αυτό το χάος.

Και κατά τη γνώμη μου, εκεί αναπτύχθηκε μέσα του αυτή η παράξενη επιθυμία, αυτή η διαυγής και άγρια ​​επιμονή κάποιου που θέτει ως στόχο να πετύχει με οποιοδήποτε κόστος. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν χωρίς όλο αυτό το χάος θα είχε την αφοσίωση και την κακία που χρειαζόμασταν στον μήνα του Μουντιάλ.

Κατά τη διάρκεια του προπονητικού καμπ στην Ιταλία κάναμε πολύ σκληρές προπονήσεις, για να έχουμε την καλύτερη δυνατή φυσική κατάσταση.

Όπως αναφέρθηκε, ο Λίπι ήταν ένας σπουδαίος, σύγχρονος προπονητής, χρησιμοποίησε επιστημονικά δεδομένα για να καταλάβει τα αδύνατα και δυνατά μας σημεία, μας έκανε να μελετήσουμε και στις πιο δύσκολες στιγμές έκανε ομιλίες με κίνητρα.

Θυμάμαι μία συγκεκριμένα, μετά από άλλη μια μέρα διαμάχης…

«Θα κάνουμε καλή εντύπωση.

Υπάρχουν πολλές δυνατές ομάδες, αλλά δεν περνάμε μια στιγμή μεγάλης αρμονίας.

Δεν είμαστε στα φαβορί…»

Στη συνέχεια, μετά από μια μεγάλη παύση…

«Η επίσημη γραμμή που πρέπει να χρησιμοποιήσετε έξω από εδώ είναι αυτό που μόλις είπα. Δεν είμαστε φαβορί!

Κι όμως λέμε ο ένας στον άλλον, δεν πάμε να παίξουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο, πάμε για να κερδίσουμε.

Γιατί σε μια ομάδα που έχω Μπουφόν, Καναβάρο, Νέστα, Ντελ Πιέρο, Τότι… πάω για να κερδίσω.

Δεν είναι ότι θα συμμετάσχω».

Αυτή τη στιγμή είμαι μπερδεμένος, σχεδόν φοβισμένος.

Αλλά αναμφίβολα έβαλε θετική ενέργεια στην κυκλοφορία, το πρώτο καλό σοκ.

Ήταν σημαντικό να ακούς έναν προπονητή που σου μιλάει τόσο άμεσα.

Ο Λίπι μας έκανε να καταλάβουμε πόσο δυνατοί είμαστε.

Το να πιστεύεις στον εαυτό σου είναι διαφορετικό από το να λες απλά ότι πιστεύεις στον εαυτό σου.

Είναι μια απόχρωση της ιταλικής γλώσσας.

Η λεπτή γραμμή μεταξύ πεποίθησης και αλαζονείας».

Τζιανλουίτζι Μπουφόν