”Για πολλούς, ειδικά τους νεότερους, θα είναι ένα όνομα που δεν έχουν ξανακούσει…

Αλλά όσοι έζησαν τη Serie A των 90s σίγουρα θα θυμούνται τον Fabian O’Neill, έναν πλέι μέικερ της Κάλιαρι ικανό να κερδίσει τους οπαδούς της Σαρδηνίας και τον Luciano Moggi που τον ήθελε στη Juve ως εναλλακτική λύση του Zidane.

Στην καλύτερη στιγμή του στη Σαρδηνία είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που μπορούσε να ακουμπήσει τα ιερά τέρατα που χαροποιούσαν τους φιλάθλους στο πιο όμορφο πρωτάθλημα στον κόσμο.

Με τις αρμονικές του αργές κινήσεις έδινε συχνά την εντύπωση ότι ήταν άτονος, αλλά ήταν αρτίστας.

Ξαφνικά θα άλλαζε ρυθμό ή κατεύθυνση και ο αντίπαλός του θα βρισκόταν λίγα μέτρα πίσω να αναρωτιέται πώς το είχε κάνει.

Κάτι τέτοιο μάλλον κυκλοφορούσε στο κεφάλι του Ρίνο Γκατούζο που υπέστη τρεις ”ποδιές” στον ίδιο αγώνα σε αγώνα Κάλιαρι-Σαλερνιτάνα.

Μαγικά σαν κι αυτά του χάρισαν το παρατσούκλι «Μάγος», τη στοργή όλου του νησιού και τον θαυμασμό όλων όσων αγαπούσαν το τεχνικό και ρομαντικό ποδόσφαιρο και τρελαίνονταν για τη φαντασία του, για εκείνη την φαρδιά φανέλα έξω από το σορτσάκι και τις κατεβασμένες κάλτσες.

Αλλά το αλκοόλ και το μεγάλο βάρος, του κατέστρεψαν την καριέρα, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στη λήθη και σε μια ζωή χωρίς χρήματα στην Ουρουγουάη, όπου η επιβίωση ήταν εγγυημένη μόνο με τη βοήθεια φίλων.

Μια ζωή που τελείωσε πολύ νωρίς, στα τέλη του 2022.

Fabian O’Neill!