”Μάλωσα με τον Σπαλέτι μετά το παιχνίδι στο οποίο η Ρόμα γνώρισε βαριά ήττα από τη Γιουβέντους.

Σχεδόν υπήρξε σωματική αντιπαράθεση. Κατά σύμπτωση, τρεις μέρες αργότερα παίξαμε έναν καθοριστικό αγώνα στο Champions League με την Τσέλσι.

Έχει μια πρακτική να γράφει τα ονόματα 11 παικτών στον πίνακα την προηγούμενη μέρα. Συνάντηση στις επτά, δέκα ονόματα γραμμένα στον πίνακα, δεν με βρίσκω πουθενά.

Και με τη σειρά του εξηγεί τι πρέπει να κάνει ο καθένας.

Όταν έφτασε στην κορυφή, είπε απλώς…

Μίρκο, είσαι ο ενδέκατος, κάνεις ότι θέλεις.

Σκόραρα δύο γκολ σε εκείνο το παιχνίδι, κερδίσαμε 3:1 και προκριθήκαμε στον επόμενο γύρο.

Μετά το παιχνίδι, μπαίνω στα αποδυτήρια και με περιμένει με ανοιχτές αγκάλες.

Οι παίκτες άρχισαν να φωνάζουν «baćo, baćo» (φιλί, φιλί).

Αγκαλιαστήκαμε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Τα αφήσαμε στην άκρη όλα για το καλό της ομάδας.”

Μίρκο Βούτσινιτς