Γεννημένος στα μέσα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στο Τρεβίλιο, αυτός ο γιος εργάτη σιδηροδρόμων, έχει ένα δίλημμα μεταξύ ποδοσφαίρου και στίβου, έχοντας μάλιστα προτίμηση στο δεύτερο, μιας και το όνειρο του ήταν να γίνει ολυμπιονίκης στα 100 μέτρα.
Η εντυπωσιακή του σωματική διάπλαση (1.88 και 85 κιλά) τον έκανε πράγματι έναν εξαιρετικό αθλητή, προικισμένο επιπλέον με εντυπωσιακή ταχύτητα, αφού κατάφερε να τρέξει τα 100 μέτρα σε λιγότερο από 11 δευτερόλεπτα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, έτρεξε ακόμη και τα 80 μέτρα σε 8 δευτερόλεπτα και εννιά δέκατα, δηλαδή το ένα δέκατο του εθνικού ρεκόρ του Livio Berruti που θα γινόταν ολυμπιονίκης στα 200 μέτρα στη Ρώμη το 1960!
Αλλά το παιδί είχε και ένα άλλο όνειρο και τι όνειρο, να παίξει στην Ίντερ, τον σύλλογο που υποστήριζε από μικρός.
Στα 14, εντοπίστηκε από τον Giuseppe Meazza και δοκιμάστηκε με τους Nerazzurri, αλλά δεν τον κράτησαν.
Απτόητος, ο Τζιατσίντο έπαιξε στη συνέχεια για τον σύλλογο της γενέτειράς του, CS Trevigliese, όπου χρησιμοποιήθηκε ως σέντερ φορ, για να αξιοποιήσει καλύτερα το μεγάλο του μέγεθος.
Οι εμφανίσεις του γίνονται αντιληπτές, ο παίκτης λαμπρός από την τεχνική του, τη δύναμή του και πάνω απ’ όλα την ταχύτητά του, γίνεται πολυπόθητος.
Στην αρχή από την Atalanta Bergamo, αλλά αυτός δείχνει ξανα την προτίμηση του στην Ίντερ και επιστρατεύεται από τον νέο προπονητή, τον Γαλλοαργεντινό Helenio Herrera, που έρχεται από δύο εξαιρετικές σεζόν με την Barcelona.
Ο Facchetti πραγματοποίησε το παιδικό του όνειρο με την ένταξή του στην Internazionale.
Δεν θα την αφήσει ποτέ!
Ο Helenio Herrera θέλει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την ταχύτητα του Facchetti και τον επανατοποθετεί σαν αριστερό μπακ στο 5-3-2 (ή 3-5-2), το διάσημο Catenaccio.
Ο Facchetti θα γνωρίσει μόνο έναν σύλλογο για 18 χρόνια.
Αυτή η ”σημαία” θα παίξει 634 αγώνες (και θα σημειώσει 75 γκολ) σε όλες τις διοργανώσεις. Για πολύ καιρό, θα κρατήσει το ρεκόρ των αγώνων που έπαιξε για την Ίντερ, πριν τον ξεπεράσουν άλλοι δύο διάσημοι αμυντικοί της ομάδας, ο Τζουζέπε Μπεργκόμι και ο Χαβιέρ Ζανέτι!
