"Στην Γερμανία έχω τα πάντα και δεν μου λείπει τίποτα, αλλά η καρδιά μου χτυπά 100% για την Ιταλία.
Στο σπίτι μαγειρεύουμε ιταλικά, μιλάμε ιταλικά, ζούμε ιταλικά.
Αυτό το συναίσθημα - "Gefühl" - με συνοδεύει από τις καλοκαιρινές μου διακοπές στην παιδική ηλικία.
Ήταν μια όμορφη εποχή.
Τρεις από εμάς καθόμασταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και μπροστά η μητέρα ετοίμαζε σάντουιτς με μορταδέλα ή σαλάμι.
25 ώρες μέχρι την Σικελία.
Εμείς τα παιδιά τσακωνόμασταν συνεχώς για το ποιος έχει το δικαίωμα να παίξει το φορητό playstation.
Και όταν επιτέλους φτάναμε...
Ήλιος, θάλασσα, ζυμαρικά, ποδόσφαιρο.
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ και θέλω να το ζήσει και η κόρη μου.
Ως αγόρι είχα μόνο τις φανέλες της Εθνικής Ιταλίας, που έβρισκα φτηνά στην αγορά της Σικελίας.
Οι πρώτες μου φανέλες ήταν ο Αντρέα Πίρλο και ο Μπόμπο Βιέρι.
Τώρα η φανέλα της Ιταλίας κρέμεται στο σπίτι μου στο διάδρομο.
Τρελό.
Πάντα χαίρομαι όταν μπορώ να πάω στην εθνική ομάδα και να παίξω με αυτούς τους παίκτες, γιατί είναι παιδιά που έχουν τεράστια ποιότητα, αλλά είναι και εξαιρετικές από ανθρώπινη άποψη προσωπικότητες και με αγαπούν.
Με ρωτάνε συχνά αν παρακουθώ Serie A.
Με ενδιαφέρει πολύ η Ιταλία και η Serie A, για τις οποίες φυσικά μαθαίνω πολλά από την εθνική ομάδα.
Ζω στο Φράιμπουργκ.
Είναι η πόλη μου, η αγάπη μου για αυτή την ομάδα, έχω αληθινούς φίλους.
Ακόμα και το Φράιμπουργκ μου φαίνεται συχνά Ιταλικός νότος, έτσι θέλω να το βλέπω''.
Βιτσέντσο Γκρίφο