Τον λένε Μπρούνο Κόντι, κατάγεται από τον ''Ποσειδώνα''.
Γεννημένος στο Νετούνο, στην Ρώμη!
Από παιδί πήγαινε να παίξει στην παραλία, μπροστά από το σπίτι του.
Οι Ρωμαίοι που κάνουν διακοπές σε εκείνα τα μέρη, όταν υπάρχει ο μικρός Μπρούνο με την μπάλα στα πόδια του, αναστέλλουν τις δραστηριότητές τους και σταματούν για να θαυμάσουν αυτό το φαινόμενο.
Τον αποκαλούν Garincha, σε ρωμαϊκό στυλ, με ένα μόνο R.
Στο τέλος του Μουντιάλ του 1982, ο Πελέ θα πει ότι ήταν ο καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.
Θα τον βαφτίσουν Μαραζίκο... Δηλαδή λίγο Μαραντόνα και λίγο Ζίκο.
Ο Κόντι είναι ένα στραβό ξωτικό με θαυματουργό ταλέντο. 
Σπέρνει ομορφιά κατά μήκος του γηπέδου.
Ταχύτητα, ντρίπλα, αλλά για να καταλάβεις πραγματικά την ιδιοφυΐα του, πρέπει να δεις το αντίκτυπο που έχει στο γήπεδο.
Η επιβλητικότητα του Μπρούνο Κόντι, σημαίνει να επαινούμε την ατέλεια. 
Ο ''Μαραζίκο'' είναι μια υποδειγματική ιστορία γιατί είναι η ιστορία του ασχημόπαπου που δεν γίνεται κύκνος, αλλά παραμένει άσχημο και επιβάλλεται και θριαμβεύει.
Ο Μπρούνο Κόντι, ο νάνος του Ποσειδώνα, ο αγαπημένος του Πελέ, αν όχι ο καλύτερος των Ατζούρι στην Ισπανία, σίγουρα ο πιο σταθερός. Σε εκείνο το Παγκόσμιο Κύπελλο και σε εκείνα τα ατημέλητα χρόνια, ο Μπρούνο Κόντι ζαλίζει τα αντίπαλα μπακ, δύο-τρεις, τέσσερις φορές...
Μετά κάνει την ενέργειά του κι'αυτό μόνο και μόνο, επειδή έχει βαρεθεί να κοροϊδεύει τους αντιπάλους...