“Τη σεζόν 1985-86 έπαιξα στη Νάπολι.
Τον Σεπτέμβριο είδα ένα διαμέρισμα που μου άρεσε και το νοίκιασα.
Ήταν στο ισόγειο ενός κτιρίου στην οδό Scipione Capace, στη γειτονιά Ποζιλίπο.
Στον δεύτερο όροφο, στην ίδια πολυκατοικία, έμενε ο “Pibe de Oro”.
Αργά το απόγευμα της πρώτης μου μέρας στο σπίτι, ο Μαραντόνα ήρθε σε μένα με μια τηλεόραση στο χέρι.
-Υπάρχουν τα ματς του Κυπέλλου, χρειάζεσαι τηλεόραση οπωσδήποτε.
-Ευχαριστώ Ντιέγκο, αλλά πηγαίνω για φαγητό στον Μπρούνο και στον Σάντρο και βλέπω εκεί τους αγώνες.
Ηταν οι συμπαίκτες μας, Μπρούνο Τζιορντάνο και Αλεσάντρο Ρενίκα.
-Θα χρειαστείς τηλεόραση στο σπίτι έτσι κι αλλιώς…
-Αλλά δεν είμαι σε θέση να κάνω τίποτα, δεν ξέρω καν πώς να την κάνω να λειτουργήσει.
Το σκέφτεται, ξαπλώνει στο έδαφος και φτιάχνει τα καλώδια, κάνοντας χαμό, μέχρι να εμφανιστεί η εικόνα στην οθόνη.
Είναι ένα παράδειγμα, για το πόσο πολύ αγαπούσε τους συμπαίκτες του, πάντα ήταν εκεί για όλους μας.
Όταν ο Ντιέγκο περνούσε την δύσκολη φάση του και φαινόταν ότι ακόμα και η ζωή του ξέφευγε, δεν άκουσα μια φωνή απο πρώην συμπαίκτη του, να βγαίνει και να μιλάει εναντίον του.
Αυτό και μόνο, λέει πολλά.
Τέλος πάντων, όλοι τα γνωρίζουν αυτά.
Σε όσους με ρωτούν ποιος ήταν ο Μαραντόνα, μπορώ εύκολα να απαντήσω…
“Ο ηλεκτρολόγος μου. “
Εράλντο Πέτσι
