“Καταρχάς ήμουν Παναθηναϊκός, αν και ο μπαμπάς Ολυμπιακός.

Τα πρώτα δύο χρόνια ταλαιπωρήθηκα. Δεν έπαιζα πολύ.

Εγώ πιστεύω πως δεν είχα ξεχάσει τη μπάλα που έπαιζα στην Παναχαϊκή, όμως οι προπονητές δε με έβαζαν στον Παναθηναϊκό.

Και κάποια στιγμή για ένα εξάμηνο σταμάτησα.

Έφυγα, δεν ήθελα άλλο να παίξω μπάλα. Είχα περάσει το μήνυμα από τότε, ότι κάποια πράγματα δεν τα ανέχομαι.

Έφυγα Ιούνιο, γύρισα Δεκέμβριο και με προπόνηση 25 ημερών μπήκα στην ενδεκάδα και δε βγήκα ποτέ ξανά.

Με βοήθησε το γεγονός πως ήμουν πιο εγκεφαλικός παίκτης, δεν στηριζόμουν σε σωματικά προσόντα.

Οταν λέμε κάτι θέλω να το εννοούμε κιόλας. Και επίσης όταν κάτι δεν μου φαίνεται λογικό, αντιδρώ, το δείχνω.”

Πάρης Γεωργακόπουλος

Aυτός ήταν πιο ολντσκούλ, απο την εποχή εκείνη, που ήταν ολντσκούλ έτσι κι’αλλιώς…