”Ο πατέρας μου είναι Πορτογάλος.

Ήρθε στη Βραζιλία σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και ως λάτρης του ποδοσφαίρου που ήταν ήδη απο παιδί, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να παρακολουθήσει ένα παιχνίδι….

Αμέρικα – Φλαμένγκο.

Η Αμέρικα κέρδισε 4-1, αλλά έγινε Φλαμένγκο επειδή του άρεσε το παιχνίδι και η φανέλα τους.

Ο πατέρας μου είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, γιατί σχεδόν όλοι οι Πορτογάλοι που ζουν στη Βραζιλία είναι οπαδοί της Βάσκο Ντα Γκάμα.

Στο σπίτι ήμασταν όλοι Φλαμένγκο.

Το πρώτο μου είδωλο ήταν ο Ντίντα, αλλά θαύμαζα επίσης πολύ τους αδελφούς μου, Edu και Antunes.

Όταν έφτασα στις ομάδες νέων της Φλαμένγκο με αποκαλούσαν “αδερφό του Εντού”.

Το Zico είναι προς τιμήν μιας ξαδέρφης, τη Melinda, που πάντα όταν έπαιζα ποδόσφαιρο, στους αγώνες με φώναζε “Arthurzico”.

Έτσι πήρα το παρατσούκλι Ζίκο. “

Ζίκο