Στην Αυστραλία το έχουν κάνει ρητό, που χρησιμοποιείται πλέον σε κάθε τομέα…
«Doing a Bradbury» επιτυγχάνοντας μια απροσδόκητη επιτυχία.
Μια επιτυχία για την οποία είχαμε προετοιμαστεί και δουλέψει σκληρά, αλλά που κάποια στιγμή φαινόταν ανέφικτη.
Αυτό συνέβη στον Στίβεν Μπράντμπερι, έναν πατινέρ ταχύτητας, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σολτ Λέικ Σίτι το 2002.
Ο Μπράντμπερι, ωστόσο, δεν ήταν πραγματικά ένας «κύριος κανένας», όπως πολλοί απολαμβάνουν να τον θυμούνται σήμερα.
Το 1994 στη Νορβηγία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο και στα 21 του θεωρήθηκε ανερχόμενο ταλέντο.
Λίγους μήνες αργότερα, όμως, σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μόντρεαλ, η μηριαία αρτηρία του κόπηκε μετά από μια τρομερή πτώση, που προκλήθηκε από τη λεπίδα του πατινιού ενός αντιπάλου, του Ιταλού Mirko Vuillermin.
Η πληγή εκλεισε με πάνω από εκατό ράμματα και σχεδόν αιμορραγεί μέχρι θανάτου.
Όλοι πιστεύουν ότι η υψηλού επιπέδου καριέρα του στο πατινάζ έχει πλέον τελειώσει. Αντίθετα, μετά από χρόνια αποκατάστασης και θυσιών, ήταν εκεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002.
Στα προημιτελικά έρχεται τρίτος πίσω από τους Apolo Ohno και Gagnon.
Θα πρέπει να αποκλειστεί, αλλά ο Gagnon τιμβρείται και ο Bradbury επαναφέρεται.
Στον ημιτελικό συμμετέχουν 5 παίκτες.
Ο Bradbury κάνει πατινάζ γρήγορα, αλλά όχι τόσο γρήγορα όσο οι αντίπαλοί του στην κορυφή.
Αντίπαλοι που όμως πέφτουν όλοι ένας ένας.
Kim Dong-Sung, Mathieu Turcotte, Lì Jaijun… όλοι προσγειωμένοι κάτω.
Ο Bradbury, ωστόσο, παραμένει όρθιος.
Ο τελευταίος αντίπαλος, ο Satoru Terao, αποκλείεται.
Ο Στίβεν λοιπόν βρίσκεται πρώτος και παραδόξως παίρνει μέρος στον τελικό για το χρυσό. Αντίπαλοι είναι και πάλι οι Turcotte, Ohno, Jaijun και ο Ahn Hyun-Soo.
Στην αρχή, οι προβλέψεις δεν είναι καλές.
Ο Μπράντμπερυ μένει πίσω.
Μόνο που, ακριβώς στην τελευταία γωνία, ο Jaijun προσπαθεί να προσπεράσει τον Ohno αλλά γλιστράει και χτυπά τον αντίπαλό του, ο οποίος με τη σειρά του σέρνει επίσης τον Ahn και τον Turcotte κάτω.
Μόνο ένας σκέιτερ στέκεται ακόμα, ο Στίβεν Μπράντμπερι, ο οποίος τελειώνει την πίστα και, προς έκπληξη όλων, κερδίζει το χρυσό πρώτης κατηγορίας στην ιστορία για την Αυστραλία. Μετά τον αγώνα θα πει…
«Δεν κέρδισα γιατί ήμουν ο πιο γρήγορος και δεν μου πήρε ούτε ενάμιση λεπτό για να κερδίσω, όπως λέει και το χρονόμετρο.
Μου πήρε δέκα χρόνια δοκιμασίας».
Αυτή είναι η απίστευτη ιστορία του Στίβεν Μπράντμπερι, ο οποίος σηκώνεται μετά από ένα τρομερό ατύχημα για να συνεχίσει να κυνηγά το όνειρο μιας ζωής, παρόλο που ξέρει ότι δεν θα το φτάσει ποτέ… ή ίσως ναι, το έφτασε.
