"Ο προπονητής με τον οποίο δεν έχω δεθεί πραγματικά στην ιστορία μου, είναι ο Marcello Lippi.
Δεν έχω καμία αμφιβολία.
Ένας άνθρωπος με τον οποίο δεν μπορείς παραμείνεις λογικός.
Τουλάχιστον έτσι όπως τον ήξερα.
Πολλοί τον φαντάζονται ως έναν φιλικό, ανοιχτό, ομιλητικό άνθρωπο με αυτό το πρόσωπο του Paul Newman.
Ήταν ναι, αλλά μόνο όταν κέρδιζε ή όταν κανείς δεν έλεγε κάτι εναντίον του.
Έτσι είναι ο Λίπι.
Τον έχετε δει στον πάγκο;
Βρισιές, φτύσιμο, δηλητήριο.
Μπορείτε να μιλήσετε με τον Lippi για σαράντα δευτερόλεπτα το πολύ.
Μετά από αυτό, αν δεν είσαι προστατευόμενος του και δεν χαμηλώσεις το κεφάλι, έχει φρικάρει.
Αρχίζει να υψώνει τη φωνή του, να βρίζει, δεν κρατάει τον λόγο του.
Δεν αντέχει τη συζήτηση.
Μερικές φορές είχαμε κάποιες μεγάλες διαφωνίες, φτάσαμε στο πλάτος μιας τρίχας μιας φυσικής αντιπαράθεσης.
Μας χώρισαν, αλλιώς ήταν εγγυημένες οι μπουνιές.
Συναντηθήκαμε ξανά μετά από πολλά χρόνια στο γήπεδο του Τορίνο, ήμουν εκεί για τον σχολιασμό της Mediaset.
Φιλιά και αγκαλιές.
Ένα μικρό θέατρο που δεν θα μπορούσε να είναι πιο ψεύτικο.
Lippi προπονητής;
Τίποτα να διδάξει, τίποτα να μάθει.
Κερδίζει το Παγκόσμιο Κύπελλο, ναι, αλλά ας δούμε τι παιχταράδες είχε.
Ένα τουρνουά είναι μια ιστορία από μόνη της, συχνά μια ακολουθία τυχαίων γεγονότων.
Δεν θυμάμαι τον Λίπι ως σπουδαίο τακτικό προπονητή ή ακόμα και ως άνθρωπο με μεγάλο κίνητρο.
Οι ομιλίες πριν από το παιχνίδι ήταν πάντα οι ίδιες, οι συνηθισμένες μαλακ..., γενικές και κυρίως περιττές συστάσεις, προσοχή σε αυτόν τον παίκτη παρά στον άλλον.
Τα κηρύγματα δεν διαφέρουν από αυτά που θα ακούγαμε αν πηγαίναμε να παίξουμε ένα τουρνουά ποδοσφαίρου μπαρ απόψε.''
Σεμπίνο Νέλα