”Περνούσα έξω από ένα σχολείο και είδα μερικούς πιτσιρικάδες με τα ποδοσφαιρικά τους παπούτσια που ετοιμάζονταν να παίξουν.
Αποφάσισα να μείνω λίγο για να τους δω και παρατήρησα κάποιον που έτρεχε σαν γαζέλα και ήταν δυναμίτης με την μπάλα.Το όνομά του ήταν Ράιαν Γουίλσον.”
Ντένις Σκόφιλντ,ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον ”στρατιώτη” Ράιαν.
“O πατέρας μου Nτανι Γουίλσον και η μητέρα μου Λιν Γκιγκς είναι οι γονείς μου.
Ο πατέρας μου ήταν απο την Σιέρα Λεόνε και η οικογένειά του κατέφτασε στην Ουαλία την δεκαετία του είκοσι.
Έπαιζε ράγκμπι, ενώ η μητέρα μου συνήθιζε να προσέχει μωρά, να μαγειρεύει και να καθαρίζει σπίτια.Οι γονείς μου δεν ήταν παντρεμένοι.
Ο μπαμπάς μου ενδιαφερόταν για το ράγκμπι και τις μπύρες.
Ειχε μουστάκι, ένα άφρο όμορφο μαλλί και οι οπαδοί μιλούσαν για το στυλ του.
Η μητέρα μου ήταν πάντα προδομένη και εν τω μεταξύ προσπαθούσε να κάνει το καλύτερο, δούλεψε σκληρά, έκανε δύο και τρία επαγγέλματα.
Ο πατέρας μου συχνά ήταν μεθυσμένος και κατέληγε να χτυπάει την μαμά, προσπαθούσα να την βοηθήσω αλλά ήμουν μικρός.
Μια μέρα, επιτέλους η ζωή μου πήρε μια στροφή, χάρη σε έναν γαλατά, τον Ντένις Σκόφιλντ ο οποίος είχε το πάθος να σταματάει με το φορτηγάκι του στις άκρες των προαστίων Καμπέτι για να ανακαλύψει νέα ταλέντα του βρετανικού ποδοσφαίρου.
Εκείνη τη μέρα σταμάτησε μπροστά από το δημοτικό σχολείο Σουίντον και θαμπώθηκε από την ταχύτητά μου, έτσι ρώτησε τους άλλους θεατές, ποιοι ήταν οι γονείς μου.
Η μητέρα μου μίλησε μαζί του.
Ο Ντένις ζήτησε την άδεια της μητέρα μου, η οποία ήταν διστακτική, ήταν μόνη, ο μπαμπάς είχε δραπετεύσει στο Λίβερπουλ και γι ‘ αυτήν ήταν δύσκολο να οργανωθεί.Συμφώνησαν.
Καθ ‘ όλη τη διάρκεια της σεζόν, ο Ντένις ερχόταν να με πάρει από το σπίτι, θυμάμαι μια από τις πιο όμορφες σκηνές της ζωής μου…
Αφού έβαλα ένα σημαντικό γκολ, έτρεξα στον Ντένις και τον αγκάλιασα, γιατί για μένα εκπροσωπούσε την σωτηρία μου, ήταν ο πατέρας, τα πάντα.
Ο Σερ Aλεξ ήρθε να με δει, λίγες μέρες αργότερα, γύρισα από την προπόνηση και τον βρήκα να κάθεται στο σαλόνι και να συζητάει με την μαμά.Έτσι έγινα παίκτης της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η ομάδα της καρδιάς μου.
Την ημέρα του ντεμπούτου μου, στις κερκίδες, ήταν η μητέρα μου, ο πατέρας μου όχι.
Από εκείνη τη μέρα αποφάσισα ότι ο Ράιαν Γουίλσον θα γινόταν ο Ράιαν Γκιγκς.
Το 1989 ήμασταν στην Ιταλία για ένα τουρνουά.
Πριν το παιχνίδι ο διαιτητής μπήκε στα αποδυτήρια και ξεκίνησε τις πράξεις αναγνώρισης…
-“Ποιος είναι ο Γκιγκς?”
-” Εγώ είμαι… απάντησα.
Οι συμπαίκτες ήταν έκπληκτοι γιατί Γκιγκς ήταν το επώνυμο της μητέρας μου.
Ημουν με το μέρος της μητέρας μου, ήταν πάντα δίπλα μου.
Aπ΄τον πατέρα μου έχω διατηρήσει δύο διδασκαλίες, ότι πρέπει να τρέχεις γρήγορα, πιο γρήγορα από όλους και ότι πρέπει να είσαι έτοιμος να αποφύγεις τα χτυπήματα των αντιπάλων.
Οπότε ναι, να με λέτε Ράιαν Γκιγκς “.
Ράιαν Γκιγκς
Πριν απο τριάντα χρόνια και κάτι παραπάνω, ένα δεκαεφτάχρονο αγόρι που συνήθιζε να βγαίνει για προπόνηση στους δρόμους της πόλης του Μάντσεστερ, σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, έκανε το ντεμπούτο του με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Αγγλικό Πρωτάθλημα, εναντίον της Έβερτον.
Ο Ντέιβ Γουάτσον της Έβερτον, τον κλώτσησε και του άφησε μια ουλή που έχει ακόμη, λέγοντας του…
”Καλως όρισες στην Λίγκα, των μεγάλων αγοριών”
Ο Ράιαν Γκιγκς, φόρεσε την φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, για 24 χρόνια.
