”Δεν έχω μετανιώσει ποτέ για κάτι που έκανα σε γήπεδο ποδοσφαίρου.

Για μένα, το γήπεδο ήταν μια μάχη.Πολλοί λένε οτι έβγαινα στο γήπεδο για να βλάψω τους αντιπάλους μου.

Φυσικά και ποτέ δεν ζήτησα συγνώμη για αυτό.

Οι αντίπαλοι προσπάθησαν επίσης να με πληγώσουν, αλλά ποτέ δεν κλαψούρισα…

“Γιατί το έκανες αγαπητέ μου”.

Ωστόσο, δεν έχω βγει ποτέ στο γήπεδο στην ζωή μου με την πρόθεση να τραυματίσω συγκεκριμένα έναν αντίπαλο.

Όταν παλεύεις στην μέση του γηπέδου, οι πιθανότητες να τραυματιστεί κάποιος είναι μεγάλες.

Όταν βλέπω τους παίκτες να βγαίνουν από τα αποδυτήρια, να ανταλλάσσουν ευχάριστες χειραψίες και αγκαλιές, αυτές είναι σκηνές που με αηδιάζουν.

Πηγαίνουν στον πόλεμο και φιλιούνται και αγκαλιάζονται.

Ο αντίπαλος δεν πρέπει καν να κοιταχτεί, πρόκειται να ξεκινήσετε μια μάχη στο γήπεδο.

Το ποδόσφαιρο δεν άλλαξε, οι παίκτες άλλαξαν.

Φιλιούνται και αγκαλιάζονται πριν τσακωθούν και συζητάνε μεταξύ τους μετά το παιχνίδι.

Μου αρέσει πολύ η Ιταλία.

Τους αρέσει πολύ να υπερασπίζονται τον εαυτό τους και την ομάδα τους, δεν είναι αγγαρεία γι’αυτούς, σας μπλοκάρουν τον δρόμο, ακριβώς εκεί που νομίζετε ότι αυτοί έχουν πρόβλημα.

Το σύστημα παιχνιδιού τους είναι τέλειο και προσαρμόζεται στα χαρακτηριστικά τους, ο ένας παίζει για τον άλλον και αισθάνονται πάντα ασφάλεια εντός γηπέδου.”

Ρόι Κιν

«Δεν είμαι εδώ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να τους ευχαριστώ όλους.

Η δουλειά μου είναι άλλη».
Μετά το 2-3 στον ημιτελικό του 1999 με την Γιουβέντους, ο Κιν δεν δίστασε να πάρει κίτρινη κάρτα σε μια φάση, γνωρίζοντας πως θα έχανε τον μεγάλο τελικό.
Ο Σερ Aλεξ Φέργκιουσον δήλωσε για το θέμα.
«Ήταν η πιο εμφατική παράσταση ανιδιοτέλειας που έχω δει σε ποδοσφαιρικό γήπεδο. Χτυπιόταν σε κάθε γωνία του γκαζόν, έπαιζε σα να επρόκειτο να ζήσει ή να πεθάνει, ενέπνευσε κάθε συμπαίκτη του.

Ένιωσα τιμή να σχετίζομαι με έναν τέτοιο παίκτη».