Ήταν 5 Μαΐου 1985 όταν συνέβη ένα ατυχές περιστατικό στο Ρίμινι που απείλησε να βάλει τέλος στα όνειρα ενός ποδοσφαιριστή με εξαιρετικό ταλέντο και πλέον παίκτη της Φιορεντίνα στη Serie A.

Ο τραυματισμός είναι από τους πιο σοβαρούς που μπορεί να υποστεί ποτέ ένας ποδοσφαιριστής, μπορεί να σε κάνει να τρέμεις καθώς διαβάζεις τα ιατρικά αρχεία…

Ρήξη πρόσθιου χιαστού, κάψουλας, μηνίσκου και πλάγιου δεξιού ποδιού.

Ένας τέτοιος τραυματισμός θα μπορούσε να θάψει οποιονδήποτε, ειδικά αν συμβεί όταν είσαι μόλις 18 ετών, αλλά αυτό το ταλαντούχο και αποφασιστικό αγοράκι υποφέρει για να ξεπεράσει πάση θυσία τη δοκιμασία που τον περιμένει για τα επόμενα δύο χρόνια εγχειρήσεων και αποκατάστασης που φαίνονται ατελείωτα.

Αυτό το αγόρι επιστρέφει στον αγωνιστικό χώρο, ακόμα κι αν δεν θα είναι πλέον η ίδια συγκέντρωση τεχνικής και αθλητικής εκρηκτικότητας που είχε δειξει στη Βιτσέντζα, αλλά θα καταφέρει να καθιερωθεί ως ένας από τους ισχυρότερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών παρά τον τόσο σοβαρό τραυματισμό στην αφετηρία της καριέρας του.

Γιατί ο Ρομπέρτο ​​Μπάτζιο, μετά από μια πολύ μεγάλη δοκιμασία, επιστρέφει στα γήπεδα ποδοσφαίρου, απολαμβάνοντας σταδιακά το πράσινο ορθογώνιο και ξεκινώντας την ανάρρωσή του σε μια καριέρα γεμάτη τύψεις, αλλά και τεράστιες χαρές σε όσους τον αγάπησαν όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Ρομπέρτο ​​Μπάτζιο ήταν πάντα αυτό, χαρά και βάσανο, για μια καριέρα γεμάτη αναστεναγμούς, αλλά και ταλέντο που ήταν αρκετό και προηγμένο για να τον καθιερώσει ως Θρύλο του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Το 1987 ξεκίνησε η ιστορία του Ρομπέρτο ​​Μπάτζιο, ως το πιο κρυστάλλινοο ταλέντο του μεταπολεμικού ιταλικού ποδοσφαίρου από την εποχή του Τζιάνι Ριβέρα.