”Με αποκάλεσαν υποχόνδριο, χωρίς ποτέ να καταλάβουν πραγματικά τι κρυβόταν από πίσω. Κανείς δεν κατάλαβε ότι πέρασα ολόκληρη την επαγγελματική μου καριέρα με ενάμιση πόδι. Πέρασα χιλιάδες ώρες περισσότερες από άλλους μόνο και μόνο για να κρατήσω ζωντανό ένα άκρο που, διαφορετικά, θα ατροφούσε μέρα με τη μέρα.

Ποτέ δεν γνώρισα πραγματικά την απόλυτη ευεξία.

Αν έπαιζα μόνο όταν ήμουν πραγματικά καλά, θα έπαιζα ίσως τρία παιχνίδια το χρόνο.

Από τότε που με είδαν οι άνθρωποι στο γήπεδο, ζω με τον πόνο.

Έχω 220 ράμματα και ένα γόνατο που θα μπορούσε να υποχωρήσει ανά πάσα στιγμή.

Αλλά η μεγαλύτερη ντρίμπλα μου ήταν αυτή, να συνεχίζω να περπατάω, να παλεύω, να κυνηγάω.

Αγνοώντας τις φωνές, κοιτάζοντας μπροστά, θέτοντας στον εαυτό μου μια νέα κορυφή για να σκαρφαλώνω κάθε μέρα.”

Ρομπέρτο Μπάτζιο