Γιος Ουκρανού στρατιώτη, o οποίος κρατείται αιχμάλωτος στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στα 16 του εργάζεται ως μάστορας και υδραυλικός.
Ξεκίνα να παίζει ποδόσφαιρο στο δρόμο, ξυπόλητος.
Παγκόσμιος πρωταθλητής με την εθνική Ιταλίας το 1982.
Πρωταθλητής Ιταλίας με την Ρόμα το 1983 και με την Σαμπντόρια το 1991.
Πρωταθλητής Ευρώπης με την Γιουβέντους το 1996 στα 37 του χρόνια.
Αποσύρεται από το ποδόσφαιρο στα 41 του, μια πολύ μεγάλη καριέρα που διήρκεσε σχεδόν 1000 παιχνίδια…
Το μυστικό;
Ομολόγησε ότι είχε, πήγαινε για ύπνο είκοσι χρόνια την ίδια ώρα, δέκα το βράδυ.
Ένα σώμα από ατσάλι παρόλο που έχει τρεις τρύπες στους πνεύμονες.
Ανακάλυψε την πρώτη κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, τη δεκαετία του ’90, με τη φανέλα της Sampdoria.
Του λείπει ο αέρας. Δεν του έχει συμβεί ποτέ.
Ζήτα από τον Boskov να τον αλλάξει και ούτε αυτό συνέβη ποτέ.
Μάλιστα, του λένε να αντισταθεί και αυτός παραμένει στο παιχνίδι.
Την επόμενη μέρα πηγαίνει σε πνευμονολόγο για να ανακαλύψει την τρύπα στους πνεύμονες, την πρώτη από τις τρεις που θα βρει αργότερα.
Είναι απλά μια λεπτομέρεια, ωστόσο δεν παραιτείται και δεν αποσύρεται από το ποδόσφαιρο και δεν ψάχνει δικαιολογία στα σωματικά προβλήματα.
Θρυλικές μονομαχίες με τον Μάρκο Φαν Μπάστεν, ο οποίος εναντίον του δεν σκόραρε ποτέ και φυσικά, ειδικά με τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα!
«Ήμουν κάποτε στον Diego, κολλημένος.
Τον είχα, όπως λένε τώρα, κλειδωμένο.
Γύρισε μου πέρασε την μπάλα ανάμεσα απο το πόδια και πέταξε μακριά.
Έτσι έτρεξα και τον έφτασα και τον κλείδωσα εγώ σε μια γωνία και γέλασε…
”Έχουν δίκιο που λένε ότι είσαι ο Hulk, χρειάζεσαι μόνο το πράσινο χρώμα.”
Ένας από τους καλύτερους Ιταλούς αμυντικούς που υπήρξαν ποτέ.
Επίμονος, σκληρός και γκρινιάρης, μεγάλος στόπερ, όσο λίγοι.
“Zar” Peter Vierchowod!
