«Η ζωή του ποδοσφαιριστή έχει αλλάξει πολύ, πριν υπήρχε πολύ περισσότερη ελευθερία, λιγότεροι φωτογράφοι, λιγότεροι περίεργοι τύποι.
Στην πορεία της καριέρας μου γνώρισα το σώμα μου, έμαθα να διαχειρίζομαι τον εαυτό μου, ακόμα και κάνοντας πολλά λάθη.
Προσπάθησε, κάνε λάθη αλλά μάθε απο αυτά, μην παραμένεις ένας βλάκας.
Είχα δικαίωμα να διασκεδάζω, κάθε ηλικία έχει τα δικά της όρια.
Το ποδόσφαιρο με βοήθησε να γνωρίσω άλλους ανθρώπους, να μετρήσω τον εαυτό μου με άλλα πράγματα.
Σε εργασιακό επίπεδο άρχισα να είμαι επαγγελματίας στα δεκαέξι μου, έχασα ένα μέρος αυτής της ηλικίας, δεν έβγαινα ποτέ τα Σάββατα και τις Κυριακές.
Μετά όταν εδραιώθηκα ως βασικός, είχα την επιθυμία και τη δύναμη να βγω.
Είναι μια διαδικασία, πρέπει να μάθεις.
Λοιπόν, ναι, έβγαινα έξω, διάσκεδαζα αλλά πάντα σε λογικά πλαίσια.
Δεν πίνω, δεν καπνίζω, δεν έχω πάρει ποτέ ναρκωτικά.
Ο στόχος της ζωής μου ήταν να παίξω ποδόσφαιρο.
Το να μπορείς να κρατάς τα πόδια σου στο έδαφος είναι απαραίτητο, πρέπει να έχεις μια σκληρή και καλή ανατροφή απο το σπίτι.
Ο αθλητισμός γενικά έχει το δημοκρατικό στοιχείο, στο τέλος αποφασίζει το γήπεδο και ο κόσμος δεν κάνει λάθη.
Όταν είδα τον Φράνκο Μπαρέζι να παίζει ήταν ο καλύτερος, ακόμα και στην προπόνηση, προτιμούσε να πεθάνει παρά να δεχτεί γκολ.
Μιλούσε ελάχιστα, αλλά έκανε πολλά.
Ήταν ένα παράδειγμα, ένα πρότυπο, που μου έδειξε έναν τρόπο που ένιωθα ότι ήταν ήδη δικός μου.
Βρήκα τον εαυτό μου να λέει πράγματα για τα οποία μετάνιωσα.
Τώρα είμαι στην άλλη πλευρά, σκέφτομαι ακόμα και τα πράγματα που είπα ως ποδοσφαιριστής και ως αρχηγός.
Μερικές φορές φαίνεται να ξέρεις τα πάντα, αλλά όταν είσαι στην άλλη πλευρά καταλαβαίνεις καλύτερα, γιατί είσαι πιο ήρεμος.»
Πάολο Μαλντίνι
Παίζει στο Μιλάνο, το όνομα του είναι Πάολο Μαλντίνι, γιος του μεγάλου Τσέζαρε.
Είναι μικρός, αλλά δίνει μεγάλη χαρά σε όσους τον βλέπουν να παίζει.
Ντεμπουτάρει στις 20 Ιανουαρίου 1985.
Από εκείνη την στιγμή ακριβώς, η ιστορία θα κάνει την πορεία της.
Το αγόρι έγινε άντρας και ο άντρας έγινε αρχηγός .
Κέρδισε τα πάντα. Φόρεσε την φανέλα της Μίλαν και έγινε το πάθος του.
Το έκανε με τιμή και πίστη μέχρι τις 24 Μαΐου 2009, όταν και έγινε μύθος.
Οσοι αγαπούν το ποδόσφαιρο, όσοι αγαπούν τον αθλητισμό, τον ρομαντισμό, το πάθος…
Φυσικά, μιλάνε πάντα με νοσταλγία, αγάπη και σεβασμό για τον μέγιστο Πάολο Μαλντίνι!
