Μια ταινία που δεν είναι παρά μια περιπέτεια στο δρόμο, μια ταινία που μυρίζει Βαλκάνια κι εξάτμιση, μια ταινία που εμπεριέχει τον ΠΑΟΚ στα 90s, τότε που ακόμα έψαχνε μια θέση στον ήλιο με την Γιουγκοσλαβία λίγο πιο πάνω να φλέγεται, σα να είχανε μια κοινή πορεία… Στογιάκοβιτς, Πρέλεβιτς.

Μια ταινία που θα μπορούσε να είναι για μια εκδρομή, για μια πρόκριση, για ένα μεγάλο διπλό που τελικά δε θα έρθει ποτέ.

Ο Φουντουκίδης θα βάζει στο τέλος αυτογκόλ και το παιχνίδι θα χάνεται.

Κι’ο Σκιαδαρέσης γελώντας θα λέει…

“Α ρε Αρίσταρχε” και θα πατάει το γκάζι.

Δεν πειράζει.

Το ταξίδι συνεχίζεται.

Στην άσφαλτο σβήνουν τα φώτα, κομμάτια το αμάξι, τα παιδιά, τα συνθήματά τους.

Μα η εκδρομή δεν τελειώνει ποτέ.

Δεν είναι η δόξα, δεν είναι τα λεφτά, είναι του δρόμου η χαρά.

Απο: Κυκλοθυμικός