”Κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει τι του επιφυλάσσει το μέλλον.

Έτσι και εγώ δεν θα μπορούσα να σκεφτώ πως θα παίξω σε μια τεράστια ευρωπαϊκή ομάδα όπως είναι ο Άγιαξ και να δώσω το παρών σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο.

Σίγουρα πάντως όταν κάνεις κάτι, πρέπει να το κάνεις με μεγάλη αγάπη για να έχεις εξέλιξη. Είδα στην καριέρα μου ποδοσφαιριστές που σε μικρή ηλικία ήταν σπουδαία ταλέντα και στα 18 είχαν μείνει στάσιμοι και δεν ήξεραν που πατούσαν.

Στο ποδόσφαιρο κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι ξημερώνει αύριο.

Ένας τραυματισμός, μια αναποδιά, μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω.

Εάν σου αρέσει αυτό που κάνεις και αφοσιώνεσαι, τότε μπορείς μέσα από την σκληρή δουλειά να εξελίξεις τα προσόντά σου.

Από εκεί και πέρα παίζουν ρόλο κι άλλοι παράγοντες όπως είναι η τύχη που την χρειάζεσαι για να μην έχεις τραυματισμούς.

Συν βεβαίως το να πιστέψουν κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι σε σένα και να ασχοληθούν μαζί σου.

Όλα είναι μια αλυσίδα.

Ο ΟΦΗ είναι το σπίτι μου.
Ξεκίνησα από τις ακαδημίες της ομάδας με πρώτο προπονητή τον συγχωρεμένο Δημήτρη Παπαδόπουλο.
Υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που πίστεψε σε μένα και ήταν κάτι σαν δεύτερος πατέρας μου.
Στην συνέχεια είχα την τύχη να συνεργαστώ με έναν προπονητή όπως ο Ευγένιος Γκέραρντ.
Ίσως τον κορυφαίο προπονητή που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα.
Στον ΟΦΗ ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά και μπήκα στα επαγγελματικά μονοπάτια βάζοντας γερές βάσεις.

Η καριέρα ενός ποδοσφαιριστή δεν είναι ένα απλό κομμάτι. Δεν είναι ένα πρωτάθλημα, ένας τίτλος, ένα γκολ. Βασίζεται σε πολλά πράγματα.

Μπορώ να θυμηθώ το πρώτο μου γκολ, το ντεμπούτο μου στην Α΄Εθνική με τον ΟΦΗ, το γκολ με την Ρωσία που μας έστειλε την Εθνική ομάδα στο Μουντιάλ, την μεταγραφή στην Φίτεσε και μετέπειτα στον Άγιαξ, το «χρυσό παπούτσι» που δεν έχει πάρει ποτέ άλλος Έλληνας ποδοσφαιριστής κι’είναι κάτι που θα συνοδεύει για πάντα εμένα και τα παιδιά μου.

Νίκος Μαχλάς