Στις 30 Οκτωβρίου 1974 στην Κινσάσα του Ζαΐρ, έγινε ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα στην ιστορία…

“Rumble in the jungle”.

Οι μονομάχοι ήταν, ο πρωταθλητής βαρέων βαρών Τζορτζ Φόρμαν από την μία πλευρά και από την άλλη ο Μοχάμεντ Άλι, ο λιποτάκτης, ο επαναστάτης, ο αλύγιστος.

Το 1967 αρνήθηκε να πάει να πολεμήσει στο Βιετνάμ, κατέληξε στη φυλακή και ασπάστηκε το Ισλάμ.

Όταν βγήκε επέστρεψε για να αγωνιστεί μετά από τρεισιμιση χρόνια αδράνειας αλλά έχασε από τον Joe Fraizer και τον Ken Norton.

Γι’ αυτό και όταν κυκλοφόρησε η είδηση ​​του αγώνα, όλοι πόνταραν στον Φόρμαν.

Όλοι εκτός από τον Άλι.

Ο Άλι άρχισε να προετοιμάζει τη συνάντηση σε ψυχολογικό επίπεδο παρουσιάζοντάς την ως τη σύγκρουση μεταξύ του πρωταθλητή των φτωχών και των πλουσίων ή ως τη σύγκρουση μεταξύ εκείνων που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των έγχρωμων ανθρώπων και εκείνων που είναι «υπηρέτες των λευκών κυρίων».

Ήταν ένα τεράστιο έργο πειθούς.

Ο Φόρμαν έπαιξε το ρόλο του εμφανιζόμενος στο Ζαΐρ με τον γερμανικό ποιμενικό του, της ίδιας ράτσας με εκείνους που χρησιμοποίησε ο βασιλιάς Λεοπόλδος του Βελγίου κατά των μαύρων στα χρόνια της αποικιακής κατοχής.

Από εκείνη τη στιγμή μέχρι τη συνάντηση, μια χορωδία, μια λιτανεία, απλώθηκε στους δρόμους της Κινσάσα…

“Ali Bomaye! Ali σκότωσε τον.”

Για να τον σκοτώσουν, ο Alì και ο προπονητής του Angelo Dundee ετοίμασαν μια τακτική που αργότερα έμεινε στην ιστορία ως “Rope a dope” συνίστατο στο να ακουμπάει συνεχώς στα σχοινιά, ακολουθώντας τα χτυπήματα του Foreman, που τον κουράζει.

«Φεύγεις σαν πρόβατο!»

Φώναξαν από τη γωνία του παγκόσμιου πρωταθλητή…

Λέξεις που τροφοδότησαν τη φωτιά μέσα στον Άλι, που συνέχισε τον χορό του θανάτου μέχρι τον όγδοο γύρο όταν βρυχήθηκε με όλη του τη δύναμη και έβγαλε νοκ άουτ τον Φόρμαν.

«Ο ήλιος ανέτειλε πάνω από τη ζούγκλα και τη βρήκε να γιορτάζει».