Την 10η Αυγούστου 1921 σύσσωμος ο Eλληνικός Στρατός εφόρμησε.
Το αριστερό επιτέθηκε εναντίον των οχυρώσεων πίσω από τον ποταμό Γκεούκ.
Το κέντρο στα απόκρημνα οχυρά Ταμπούρ Ογλού και Σαπάντζα, ενώ το δεξιό στο απόρθητο Κάλε Γκρότο.
Μετά από αιματηρές μάχες σώμα με σώμα και με τη ξιφολόγχη, οι Έλληνες διέσπασαν την πρώτη αμυντική γραμμή των Τούρκων.
Κατέλαβαν και τη δεύτερη αμυντική γραμμή στην οροσειρά Τσαλ Αντίζ.
Ο Μουσταφά Κεμάλ διατάσσει άμυνα μέχρις εσχάτων και δίνει εντολή να πυροβολούνται όσοι υποχωρούν χωρίς γραπτή εντολή.
Οι Τούρκοι ηττώνται και στην τρίτη αμυντική γραμμή κι ετοιμάζουν να εκκενώσουν την Άγκυρα και να αποτραβηχτούν στην Καισάρεια της Καππαδοκίας.
Χωρίς τροφή και υπό συνεχή καύσωνα οι Έλληνες πολέμησαν επί 19 ημέρες στον Σαγγάριο. Απέκρουσαν και τη μεγάλη τουρκική αντεπίθεση που έγινε στις 28 Αυγούστου 1921.
Μετά από σκληρή μάχη με πολλούς νεκρούς, οι Έλληνες οπισθοχώρησαν.
Τα Ελληνικά τμήματα καθηλώθηκαν στις όχθες του Σαγγάριου ποταμού, καθώς οι Τούρκοι (κατανοώντας ότι σε περίπτωση ήττας θα έχαναν τα πάντα) προέβαλαν λυσσαλέα αντίσταση.
Παράλληλα, ο Κεμάλ (που σύμφωνα με τους βιογράφους του ήταν έτοιμος να οπισθοχωρήσει) αναθάρρησε και συνέχισε τον ανεφοδιασμό, την στρατολόγηση νέων ανδρών (που συνέρρεαν στις τάξεις του) και τις μυστικές συμφωνίες, τόσο με τη νεοπαγή Σοβιετική Ένωση, όσο και με Κούρδους αυτονομιστές.
Μετά τις μάχες, ο Κεμάλ στην Μεγάλη Τουρκική εθνοσυνέλευση θα δήλωνε: «Ο Σαγγάριος παραλίγο να γίνει ο τάφος της Τουρκίας.
Η μάχη κράτησε 22 αδιάκοπα μερόνυχτα, περισσότερο από κάθε άλλη μάχη της τουρκικής ιστορίας».
Έτσι πολέμησαν τα παιδιά μας στην Μικρά Ασία.
Greek Military History (Ελληνική Στρατιωτική Ιστορία)
