08-10-1912. ”Απελευθέρωση της Λήμνου. Πρώτη Ελληνική νίκη στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο.”
Στις 5 Οκτωβρίου του 1912 , είχε κηρυχτεί ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος. Αφορμή ήταν η άρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να ικανοποιήσει τα αιτήματα των κυβερνήσεων της Ελλάδας, της Σερβίας, της Βουλγαρίας και του Μαυροβουνίου για ισότιμη μεταχείριση των χριστιανών και των μουσουλμάνων υπηκόων της αυτοκρατορίας εκ μέρους των οθωμανικών Αρχών. Κήρυξη του πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας.
Έτσι την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου του 1912, στις 10:00 το πρωί, ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος και ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ της Ελλάδος επιβιβάζονται στο σημαιοστολισμένο Θ/Κ «Αβέρωφ», στο οποίο τελείται θεία λειτουργία κι αγιασμός για το κατευόδιο του Στόλου. Μετά την αναχώρησή του από το Φάληρο στις 13:30 ο Ελληνικός Στόλος πλέει με προορισμό και πρώτο στόχο τον Μούδρο της Λήμνου. Το λιμάνι αυτό επιλέχθηκε από τον Υποναύαρχο, Παύλο Κουντουριώτη, λόγω της καίριας θέσης του επειδή βρισκόταν πολύ κοντά στα Δαρδανέλια και έλεγχε τα στενά.
Το Σάββατο 6 Οκτωβρίου του 1912,το πρωί, ο Ελληνικός στόλος πλέει έξω από τον Άγιο Ευστράτιο. Εκεί άνδρες του αντιτορπιλικού «Βέλος», το οποίο ως ανιχνευτικό προπορευόταν του «Αβέρωφ» συνάντησαν και συνέλαβαν έναν Τούρκο χωροφύλακα που έπλεε μέσα σε μια βάρκα με προορισμό τη Λήμνο. Θεωρήθηκε ως ο πρώτος αιχμάλωτος των Βαλκανικών πολέμων. Στις 14:00 το μεσημέρι το «Αβέρωφ» έφθασε στο Κάστρο της Λήμνου. Ο Παύλος Κουντουριώτης διέταξε και του έφεραν στο πλοίο τον Τούρκο Καϊμακάκη Διοικητή και τοποτηρητή του νησιού. Εκεί του ζήτησε να παραδώσει το νησί της Λήμνου. Ο Τούρκος Καϊμακάμης του απάντησε ότι αγνοούσε την κήρυξη του πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας, προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο, ευελπιστώντας σε τουρκική βοήθεια. Οι Λήμνιοι, μόλις είδαν τον Ελληνικό στόλο έξω από το Κάστρο, άρχισαν να πανηγυρίζουν, μπήκαν σε βάρκες και έσπευσαν να υποδεχτούν το Στόλο.
Στις 8 Οκτωβρίου του 1912, άγημα του Ελληνικού Στόλου πεντακοσίων ανδρών, υπό τη διοίκηση του Ταγματάρχη Ιουλιανού Κονταράτου, αποβιβάζεται στο νησί στη θέση Μεγάλα Βράχια κοντά στα Λέρα, σημερινός Άγιος Δημήτριος. Τότε σημειώθηκε η μοναδική προσπάθεια αναχαίτισης των Ελληνικών στρατευμάτων, από τουρκικό τμήμα 50 χωροφυλάκων και 280 οπλισμένων Λεριανών. Μετά από μικρή αψιμαχία διασκορπίστηκαν. Τότε κατέλαβαν και το κάστρο της Λήμνου στην Μύρινα.
Στις 9 Οκτωβρίου, κάτω από της χαιρετιστήριους κανονιοβολισμούς των Ελληνικών θωρηκτών, υψώνεται στο φρούριο της Μύρινας η Ελληνική σημαία. Ακολούθως και μέχρι το βράδυ δύο λόχοι του 20ου συντάγματος έχουν ολοκληρώσει την κατάληψη της Λήμνου. Ο Μούδρος μετατράπηκε, σε πολεμική βάση και έκτοτε χρησιμοποιήθηκε ως μόνιμο ορμητήριο του Ελληνικού Στόλου της.
Η Ελλάδα είχε προβλέψει ότι η διαμάχη στο Αιγαίο θα κρινόταν υπέρ εκείνου που θα έλεγχε τα Στενά. Αν οι Τούρκοι είχαν προβλέψει να οχυρώσουν τη Λήμνο, θα ναυμαχούσαν με πολύ καλύτερες προϋποθέσεις. Κατά συνέπεια, η απώλεια της Λήμνου στην αρχή των Βαλκανικών πολέμων στοίχισε στους Τούρκους και έδωσε πλεονέκτημα της κινήσεις των Ελληνικών δυνάμεων τόσο στη θάλασσα όσο και στη στεριά.
Στο Κάστρο έγινε επίσημη έπαρση της Ελληνικής σημαίας. Η Τουρκική φρουρά που αριθμούσε περίπου 50 άνδρες παραδόθηκε. Ο Κουντουριώτης κήρυξε το νησί Ελληνικό. Η κατάληψη της Λήμνου είχε εξαιρετική σημασία, διότι η Ελλάδα είχε πια τον έλεγχο της εισόδου των Δαρδανελλίων άρα και τον έλεγχο της εισόδου και εξόδου του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο. Αποφασιστική ναυμαχία για την έκβαση του Α’ Βαλκανικού Πολέμου μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού στόλου στο Βόρειο Αιγαίο. Διεξήχθη στις 5 Ιανουαρίου του 1913 ανάμεσα στην Λήμνο και τα Στενά κι έληξε με περήφανη νίκη της Ελλάδος και κυριαρχία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στο Αιγαίο.Ταξίδι Στον Χρόνο – Time Travel και στο Instagram
