Τον Δεκέμβριο του 1998 ο Πανιώνιος περίμενε την κλήρωση για τα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου είχε βρεθεί μετά τις προκρίσεις επί της Χάκα και του Απόλλωνα Λεμεσού.

Η κληρωτίδα δεν τους ευνόησε και τους έφερε αντιπάλους με τη Λάτσιο, παρ’ ότι θα μπορούσαν να παίξουν με σαφώς πιο βατούς αντιπάλους, όπως η Βαρτέκς, η Βαλερένγκα και η Μακάμπι Χάιφα.

Ο Ρόνι Γουίλαν, τότε προπονητής των ”κυανέρυθρων”, σχολίασε με χιούμορ την κλήρωση. ”Γνωρίζω τι πρέπει να κάνουμε για να αποκτήσουμε αβαντάζ απέναντι στη Λάτσιο. Να αγοράσουμε τον Σάλας για να μη παίξει εναντίον μας”, δήλωσε ο Βρετανός.

Ακόμα κι αυτό να γινόταν οι πιθανότητες θα ήταν υπέρ των ”λατσιάλι”, αφού η ομάδα του Σβεν Γκόραν Έρικσον είχε ,πέρα από τον Χιλιανό, ένα απίστευτο ρόστερ με ποδοσφαιριστές, όπως ο Πάβελ Νέντβεντ, ο Ντέγιαν Στάνκοβιτς, ο Κριστιάν Βιέρι, ο Αλεσάντρο Νέστα, ο Σίνισα Μιχαϊλοβιτς, ο Σέρτζιο Κονσεϊσάο, ο Ρομπέρτο Μαντσίνι, ο Ματίας Αλμέιδα και η λίστα πραγματικά δεν τελειώνει!

Η Νέα Σμύρνη ”έβραζε” αλλά δεν ήταν αρκετή η ατμόσφαιρα για να δυσκολέψει τους Ρωμαίους που επικράτησαν με 0-4 και 3-0, συνεχίζοντας άνετα την πορεία τους ως τον τελικό της διοργάνωσης, όπου κέρδισαν τη Μαγιόρκα και πανηγύρισαν τον τίτλο.

Ο Πανιώνιος είχε μία πολύ καλή ομάδα, προερχόταν άλλωστε και από την κατάκτηση του κυπέλλου αλλά οι αστέρες της Λάτσιο δεν είχαν όρεξη για παιχνίδια και έπαιξαν απίστευτο ποδόσφαιρο, χωρίς να αφήσουν περιθώριο αμφισβήτησης.