«Πέρασαν χρόνια από τότε που κατέκτησα το πρώτο Champions League, σήμερα νιώθω ότι μεγάλωσα σε όλα τα επίπεδα.
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι καινούργιο, δουλεύω συνεχώς για να βελτιωθώ. Και αυτή δεν είναι τελειωμένη υπόθεση.
Το μεγαλείο του προπονητή βρίσκεται στην καριέρα, όχι στη στιγμή.
Το μεγαλείο του προπονητή είναι στα αποτελέσματα, όχι στη φιλοσοφία.
Και στην ανθρωπιά, όχι στον εγωκεντρισμό.
Στα άντερα, όχι στη βιασύνη.
Στην ειλικρίνεια, όχι στη σχέση.
Συντονισμένοι με τη νέα γενιά συναδέλφων.
Στο να μπορώ να κοιμάμαι καλά τα βράδια γιατί ξέρώ ότι ήμουν πάντα ανεξάρτητος πνευματικά και όρθιος.
Το ποδόσφαιρο είναι το βασίλειο της επιφανειακότητας και των κοινών τόπων και μια ταμπέλα που δεν μπορείς να αρνηθείς σε κανέναν.
Συνήθως όταν οι άνθρωποι μιλάνε για μένα σκέφτονται τι συνέβη πριν από 15, δώδεκα, οκτώ ή δέκα χρόνια.
Έτσι ισχύει για τους περισσότερους σπουδαίους προπονητές που συνήθως οδηγούν τις καλύτερες ομάδες και έχουν τις καλύτερες πιθανότητες να φτάσουν στους τελικούς.
Τα τελευταία χρόνια έπαιξα τρεις τελικούς, έναν με Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και δύο με Ρόμα. Το βλέπω λίγο διασκεδαστικό και ταυτόχρονα με υπερηφάνεια γιατί όταν το κάνεις αυτό με έναν σύλλογο χωρίς μεγάλη ιστορία στην Ευρώπη, συνειδητοποιείς ότι έχεις πετύχει κάτι ξεχωριστό.
Η λύπη μου;
Αν μιλάμε για ματς πολλά γιατί όταν χάνεις πάντα νομίζεις ότι θα μπορούσες να το κάνεις διαφορετικά και έχω χάσει πολλά ματς.
Αν αναφέρεστε σε επιλογές καριέρας, είπα όχι στον Florentino Perez.
Μου είπε…
“Μου, μην φεύγεις τώρα , δύσκολα τα έκανες και το καλό έρχεται…
Ήξερα ότι θα ήταν έτσι, αλλά ήθελα να επιστρέψω στην Τσέλσι μετά από τρία χρόνια στην Ισπανία…
Και μετά σκέφτομαι την Βουδαπέστη.
Όχι λόγω του Taylor, αλλά επειδή δεν πήρα την ομάδα να φύγω αμέσως.
Στο τέλος εκείνης της σεζόν έπρεπε να είχα φύγει από την Ρώμη, δεν το έκανα και έκανα λάθος.
Τα προσόντα μου;
Ταπεινότητα, Αφοσίωση και Παιδεία ….. Τώρα πολλοί θα γελάνε.
Ακόμα και εγώ χαμογελάω σκεπτόμενος ανθρώπους που γελάνε με αυτή τη δήλωση, αλλά έτσι είναι…”
Ζοσέ Μουρίνιο
