Η UEFA αποφάσισε να τιμωρήσει τον Ζοζέ Μουρίνιο με δύο αγώνες κατά τη διάρκεια του προημιτελικού του Champions League του 2005 εναντίον της Μπάγερν Μονάχου, στον «special one» απαγορεύτηκε η είσοδος στα αποδυτήρια της Τσέλσι.

Αλλά ο Μουρίνιο δεν ήταν το είδος του ανθρώπου που θα το δεχόταν εύκολα.

Την ιστορία την αφηγείται ο ίδιος.

Ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε:
«Είναι αληθινή η ιστορία με το καλάθι με τα άπλυτα;»

Ο Μουρίνιο απάντησε:
«Ναι, είναι αλήθεια».

Στη συνέχεια, ο δημοσιογράφος ρώτησε:
«Ποιανού ιδέα ήταν;»

Ο Μουρίνιο γέλασε και είπε:
«Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν, αλλά τη θυμάμαι πολύ καλά».

Συνέχισε:
Ήταν ο αγώνας Τσέλσι εναντίον Μπάγερν Μονάχου για το Champions League. Παρά την απαγόρευση, ένιωσα ότι έπρεπε να είμαι με τους παίκτες μου. Και ήμουν. Πήγα στα αποδυτήρια το απόγευμα, παρόλο που ο αγώνας ήταν προγραμματισμένος να ξεκινήσει στις 8 μ.μ. Ήθελα να είμαι εκεί όταν έφταναν οι παίκτες, χωρίς να με βλέπει κανείς κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το πραγματικό πρόβλημα ήταν να βγω από τα αποδυτήρια μετά. Έτσι, καταρτίστηκε ένα σχέδιο με τον Στιούαρτ, τον αποθηκάριο, να με κρύψουν μέσα σε ένα μεταλλικό καλάθι με τα άπλυτα. Υπήρχε μόνο ένα μικρό άνοιγμα για να αναπνέω, και ίσα που το άνοιγα.

Όταν ο Στιούαρτ έβγαλε το καλάθι, ένας αξιωματούχος της UEFA ήταν τυχαία κοντά. Είχε ακούσει φήμες ότι μπορεί να ήμουν στα αποδυτήρια, οπότε περπατούσε γύρω από αυτά. Ο Στιούαρτ έκλεισε τότε το καλάθι εντελώς.

Εκείνη τη στιγμή, δεν μπορούσα να αναπνεύσω.

Ορκίζομαι ότι παραλίγο να σκάσω. Υποφέρω από κλειστοφοβία. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι κανείς δεν πρόσεξε τίποτα».

«Και με ρωτάτε ποιανού ήταν η ιδέα; Σίγουρα δεν ήταν δική μου».