”Είχα μια γεμάτη και έντονη ζωή, σα να είχα ζήσει εκατό χρόνια.

Από μικρός όλα τα ζούσα όπως ερχόταν, με καλές και κακές στιγμές.

Τα άσχημα, δεν είναι πάντα αποτέλεσμα λάθους, είναι συχνά σημάδια που σου λένε ότι πρέπει να αλλάξεις κάτι.

Αν μάθεις να το κοιτάς από αυτή την άποψη όλες οι εμπειρίες γίνονται θετικές.

Είναι μια στάση που σε κάνει πλούσιο.

Δεν σε προστατεύει από απογοητεύσεις, αλλά σε διδάσκει να μην είσαι λυπημένος.

Ευτυχώς επέζησα από κάθε αντιξοότητα και δεν είναι τυχαίο ότι είμαι επιθετικός…

Βγαίνω μπροστά πάντα.

Η ντροπή είναι ένα συναίσθημα που δεν νιώθω.

Αν κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και ντραπείς, δεν υπάρχει πια χώρος για τίποτα.

Ευτυχώς πάντα τα πήγαινα καλά με τον εαυτό μου.

Νομίζω ότι είμαι πιστό άτομο στους ανθρώπους που νοιάζομαι.

Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν πόσο σημαντική είναι η φιλία για μένα.

Είναι ωραίο να βλέπεις ότι εξακολουθώ να είμαι ένα πρόσωπο αναφοράς για τους νέους σήμερα.

Προφανώς έχω αξιοποιήσει τον περισσότερο χρόνο που έζησα.

Έδωσα την έμπνευση μου, η νέα γενιά θα με θυμάται.

Κάποτε με ρώτησαν πώς θα ήθελα να με θυμούνται σε εκατό χρόνια.

Ευτυχώς δεν χρειάζεται να ανησυχώ τόσο πολύ αφού δεν θα είμαι εκεί.Αλλά αν πραγματικά πρέπει να απαντήσω, τότε θα ήθελα να με δουν ως υπεύθυνο αθλητή.

Δεν θα ήθελα να με κρίνουν μόνο ως ποδοσφαιριστή, επειδή μόνο δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια από τη ζωή μου, δεν φανερώνουν τον χαρακτήρα μου.

Το ποδοσφαιρικό ταλέντο μου το έδωσε ο Θεός, δεν χρειάστηκε να καταφέρω τίποτα για να το αποκτήσω.

Περιορίστηκα σε λίγη γυμναστική και πολλή διασκέδαση.

Το να πάω στη δουλειά για μένα σήμαινε να παίξω μπάλα, το θεωρώ περιουσία.

Γι’ αυτό και τα άλλα πράγματα που έχω καταφέρει στη ζωή μου έχουν μεγαλύτερο βάρος πάνω μου.

Όλα αυτά τα χρόνια δεν με έχουν καταλάβει όλοι.

Αλλά δεν πειράζει…

Το μάθημα που πήρα είναι το εξής…

Θα σε βγάλουν τρελό και θα σε πολεμήσουν, μέχρι να σε αποκαλέσουν ιδιοφυΐα.”

Γιόχαν Κρόιφ