Με προίκα τη νίκη του με 2-0 στο Καυτανζόγλειο κατέβηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1997 ο Ηρακλής στην Αθήνα, για να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, στη ρεβάνς για τη φάση των «32» του Κυπέλλου Ελλάδας.
Ο Γιώργος Παράσχος είχε συγκροτήσει μια πολύ δυνατή ομάδα, με αστέρι στην επίθεση τον 19χρονο Μιχάλη Κωνσταντίνου και δεν είχε φτάσει τυχαία σ’ εκείνο το αποτέλεσμα.
Λίγοι, ωστόσο, θεωρούσαν φαβορί τον «Γηραιό» απέναντι στον Ολυμπιακό του Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο οποίος είχε αφήσει πίσω του τα «πέτρινα» χρόνια και ετοιμαζόταν να κυριαρχήσει σε όλα τα επίπεδα.
Όμως, οι «πολλοί» διαψεύστηκαν πανηγυρικά.
Κι ας ισοφάρισαν από πολύ νωρίς οι «ερυθρόλευκοι» το σκορ του πρώτου αγώνα, με αυτογκόλ του Δανιήλ Παπαδόπουλου στο 37’ (ύστερα από φάουλ του Ίλια Ίβιτς) και γκολ του Αλέξη Αλεξανδρή στο 51′.
Κι ας είχαν και δοκάρι για το 3-0 στο 60′, σε κεφαλιά του Ίβιτς.
Ο Τάκης Γκώνιας, ο οποίος είχε πάει ένα χρόνο νωρίτερα στον Ηρακλή ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Γιώργου Ανατολάκη, «πλήγωσε» την παλιά του ομάδα στο 65′.
Με εξαιρετικό χτύπημα φάουλ που άφησε άναυδο τον Κυριάκο Τοχούρογλου, δύο λεπτά ύστερα από μία φάση στην οποία ο Ολυμπιακός είχε ζητήσει πέναλτι σε μαρκάρισμα του Αλεξανδρή.
Μειώνοντας σε 2-1, ο «Γηραιός» υποχρέωνε τον Ολυμπιακό να ψάξει δύο γκολ για να προκριθεί, αφού το εκτός έδρας γκολ είχε ακόμα διπλάσια αξία.
Οι παίκτες του Μπάγεβιτς, ωστόσο, δεν είχαν τα ψυχικά αποθέματα για να τα κυνηγήσουν και στο τέλος δεν κατόρθωσαν να κρατήσουν ούτε τη νίκη.
Στο 79’ ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, κέρδισε πέναλτι απ’ τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς με το οποίο ο Δανιήλ Παπαδόπουλος διαμόρφωσε το 2-2.
Οι γηπεδούχοι είχαν και δεύτερο δοκάρι, στο 90′ με τον Τζόρτζεβιτς, αλλά έτσι κι αλλιώς ήταν αργά.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Γιάννης Παπαδόπουλος, γιος του σκόρερ της ισοφάρισης, έπαιξε μερικά χρόνια αργότερα στον Ολυμπιακό (προερχόμενος απ’ τον «Γηραιό»), όπου βέβαια έμελλε να επιστρέψει και ο Γκώνιας.
Στον Ηρακλή αγωνιζόταν άλλος ένας μετέπειτα «ερυθρόλευκος», ο Ιεροκλής Στολτίδης, ο οποίος μάλιστα έχασε κλασική ευκαιρία για το 2-3 στο 89′.
Με τα χρώματα του Ολυμπιακού είδαμε φυσικά και τον Κωνσταντίνου, αρκετά χρόνια αργότερα.
