O Φρανκ Λάμπαρντ και η τραγική ιστορία της Λούσι Χίλτον

0

”Έμαθα πρώτη φορά για τη Λούσι Χίλτον όταν η Τσέλσι μου είπε ότι ζήτησε να με συναντήσει.
Διάβασα το γράμμα της και ορίσαμε ημερομηνία.
Είχα άγχος για τη συνάντηση, κυρίως επειδή δεν ήμουν σίγουρος τι να πω.
Η Λούσι έφτασε και ήταν αυτή που με έκανε να αισθάνομαι άνετα με την φωτεινή, αφρώδη προσωπικότητά της.
Ήξερα ότι είχε όγκο στον εγκέφαλο αλλά φαινόταν τόσο υγιής.
Συναντηθήκαμε και μιλήσαμε κανονικά αλλά προς το τέλος της σεζόν 2004/05 επιδεινώθηκε η υγεία της.
Θυμάμαι ότι ετοιμαζόμουν για το παιχνίδι με την Μπόλτον όπου θα μπορούσαμε να κερδίσουμε και να κατακτήσουμε την Πρέμιερ Λιγκ.
Ως συνήθως, πήρα τη Λούσι από το ξενοδοχείο.
-Πώς είσαι Λούσι;
-Λοιπόν. Ωραία. Εσύ πως είσαι;
-Μια χαρά είμαι. Λίγο νευρικός για το παιχνίδι.
Δεν έχω ξαναπαίξει παιχνίδι στο οποίο να κρίνεται το πρωτάθλημα.
-«Όλα θα πάνε καλά» χαμογέλασε.

-Ει, αν σκοράρεις θα πεις κάτι στην τηλεόραση για μένα;”
-Σίγουρα. Περίμενε και θα δεις.
Την επόμενη μέρα έβαλα δύο γκολ και κατακτήσαμε την Premier League.

Τότε φίλησα την κάμερα και είπα…

“Αυτό είναι για σένα Λούσι. “
Δύο εβδομάδες αργότερα θα παίρναμε το τρόπαιο της Premier League και ρώτησα την Λούσι αν ήθελε να κατέβει στο γήπεδο μετά τον αγώνα για να συμμετάσχει στους πανηγυρισμούς.
Ήταν χειρότερα από ότι την είχα δει ποτέ, αλλά επέμενε να έρθει με πατερίτσες για να γνωρίσει την ομάδα.
Την κοίταξα στα μάτια καθώς μιλούσε και μπορούσα να δω ότι γινόταν όλο και πιο αδύναμη.
Ένιωσα τόσο ασφυξία από το συναίσθημα.
Απομακρύνθηκα από την ομάδα και ξέσπασα σε κλάματα.
Όταν την χαιρέτησα φίλησα το μέτωπο της και της υποσχέθηκα ότι θα μιλήσουμε την επόμενη μέρα.
Τη νύχτα χτύπησε το τηλέφωνό μου και ήταν ο αριθμός της Λούσι.
-Λούσι… Πώς είσαι;
-Φρανκ, είμαι η μαμά της Λούσι… ήταν η απάντηση.
Η καρδιά μου μόλις βυθίστηκε.
Μου εξήγησε ότι η Λούσι είχε χρησιμοποιήσει όλη της την ενέργεια για να έρθει στο παιχνίδι και να είναι μέρος της μεγάλης μου μέρας αλλά δεν τα κατάφερε.

Ήμουν συντετριμμένος.
Ακόμα και όταν ξέρεις ότι περιμένεις κάποιον να πεθάνει, δεν είναι εύκολο να το αντιμετωπίσεις.

Ήταν μόλις 11 χρονών. “
Φρανκ Λάμπαρντ