«Υπάρχει ένα επεισόδιο που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Ποτέ δεν εκτίμησα την συμπεριφορά του Μπαλοτέλι εντός και εκτός γηπέδου και νομίζω ότι δεν είναι καλό παράδειγμα γιατί πέταξε πολλές ευκαιρίες, σπαταλώντας το ταλέντο του. Δυστυχώς, συχνά είναι ακριβώς αυτά που κεντρίζουν την περιέργεια του νεότερου κοινού. Στον φιλικό αγώνα Ιταλίας-Ισπανίας στο Σαν Σίρο, η FIGC με προσκάλεσε ευγενικά και μου έδωσε επίσης ένα εισιτήριο και για τον γιο μου Ντιέγκο, ο οποίος ήταν τότε 8 ετών.
Μία ώρα πριν τον αγώνα βρισκόμαστε στην αίθουσα Executive εκμεταλλευόμενοι τον εξαιρετικό μπουφέ.
Ανάμεσα σε μια Coca-Cola και μια μοτσαρέλα, ο Ντιέγκο βλέπει τον Μπαλοτέλι.
«Μπαμπά, θέλω να γνωρίσω τον Μάριο!»
Προσποιούμαι ότι δεν έγινε τίποτα…
«Έλα μπαμπά, θέλω να γνωρίσω τον Μάριο.»
Ε, είσαι πατέρας.
Πλησιάζω τον Μπαλοτέλι με την ιδέα να του ζητήσω μια φωτογραφία με τον Ντιέγκο, με βλέπει και σχεδόν φεύγει.
Εγώ: «Γεια σου Μάριο, ο γιος μου Ντιέγκο ήθελε να σε γνωρίσει».
Βρίσκεται μπροστά σε ένα 8χρονο αγόρι, που τον κοιτάζει με μάτια που γυαλίζουν και το μόνο που κάνει είναι απλώς να με προσβάλει και μετά φεύγει χωρίς να βγάλει καμία φωτογραφία.
Ο Ντιέγκο είναι πολύ στενοχωρημένος, με κοιτάζει και με ρωτάει…
«Γιατί είναι θυμωμένος μαζί σου;».
«Δεν ξέρω, Ντιέγκο, αλλά να θυμάσαι, στη ζωή προσπάθησε να δείχνεις σεβασμό σε όλους, πάντα».
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που είσαι ελεύθερος να μην αγαπάς και άλλοι, όμως, που ακόμα και μαλώνοντας, σου μαθαίνουν πώς να ζεις».
Φάμπιο Καρέσα
