”Ο Έντγκαρ ήταν ένας από τους πρώτους παίκτες που μίλησα ως προπονητής της Γιουβέντους.
Μου άρεσε τόσο πολύ η ενέργεια του και αμέσως του είπα…
”Εκτιμώ τον τρόπο παιχνιδιού σου, την επιθετικότητά σου, την αποφασιστικότητά σου και την μαχητικότητά σου.
Δεν τα παρατάς ποτέ, είσαι ένας πολεμιστής.
Προσπάθησα να επαινέσω όλες τις φυσικές του ικανότητες, αλλά απλά με κοίταξε και δεν μιλούσε.
Θα έλεγα ότι με κοιτούσε σαν μαλάκ…
Άκουγε χωρίς να ανοίξει το στόμα του, μόνο που στο τέλος εξέφρασε μια πρόταση…
”Κοίτα, μπορώ να παίξω και ποδόσφαιρο.”
Κάρλο Αντσελότι
“Ο Έντγκαρ ήταν ζογκλέρ…
Τόσο καλός που δεν μπορώ να το εκφράσω.
Έκανε κάποιες κινήσεις σε στυλ Ροναλντίνιο και τις επαναλάμβανε συνεχώς.Κάποτε σκόραρε ένα εντυπωσιακό γκολ στην προπόνηση, αφου ”κρέμασε” τον τερματοφύλακα απο το κέντρο, μας άφησε όλους με το στόμα ορθάνοιχτο.
Σφυρίζει ο Λίπι…
”Παιδιά, μετά από τέτοιο γκολ, πάτε κατευθείαν για μπάνιο.”
Και η προπόνηση τελείωσε με χειροκρότημα.
Για παίκτες σαν αυτόν, άξιζε να πληρώσεις το εισιτήριο για να τον δεις στο γήπεδο.”
Πάολο Μοντέρο
“Η ιστορία δεν είναι ψέμα, που με θέλει να βάζω καπέλο για να πάω να παίξω μπάλα με τους μετανάστες.
Ο Ντάβιντς τρελαινόταν με αυτό, το έκανε πολύ συχνά…
Επαιρνε το αυτοκίνητο και όταν έβλεπε κάποιον να παίζει στον δρόμο, σταματούσε.
Πάντα μου έλεγε…
”Ξεχάσατε πολλά πράγματα, έχετε αλλάξει! Δεν θυμάστε τη γειτονιά σας και τι κάνατε μικροί???
Για αυτούς πρέπει να παίξουμε, αυτά είναι τα σημαντικά ματς.”
Και του έλεγα…
“Εντάξει, αλλά έχουμε προπονήσεις, ανήκουμε σε σύλλογο υψηλού επιπέδου, δεν μπορούμε να ρισκάρουμε να τραυματιστούμε.”
Τον ακολούθησα και παίζαμε μπάλα με τα παιδιά στο δρόμο.
Ταυτόχρονα όμως τον θαύμαζα γιατί ήταν ικανός να κάνει τέτοια πράγματα και έπαιζε παντού με το ίδιο πάθος.
Στο τέλος της ημέρας όμως, ήμασταν χαρούμενοι γιατί χαρίζαμε αξέχαστες στιγμές σε πολλούς ανθρώπους.».
Ζινεντίν Ζιντάν
