“Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1993, πήγα στο γήπεδο ως ένας απλός οπαδός. Με τη φανέλα μου με το νούμερο 10, για να παρακολουθήσω το Αργεντινή-Κολομβία από τις κερκίδες.
Περπάτησα από το σπίτι μου, στην οδό Correa και Libertador, μαζί με τον γέρο μου, τον κουνιάδο μου, τον El Morsa, και την Claudia.
Θα ήταν ένας ακόμη περίπατος της Αργεντινής απέναντι στην Κολομβία.
Τα γκολ τους άρχισαν να έρχονται, το ένα μετά το άλλο, μέχρι που έγιναν πέντε, και δεν μπορούσα να το πιστέψω, δεν μπορούσα να το πιστέψω!
Με πλήγωσε πολύ, πλήγωσε την ψυχή μου….. Και όταν ο κόσμος άρχισε να φωνάζει :
“Κολομβία, Κολομβία”, οι ίδιοι οι Αργεντινοί, ήθελα να αυτοκτονήσω, με γ@μη…, με πόνεσε τόσο πολύ!
Και γύρισα πίσω στο σπίτι κλαίγοντας, αυτά τα 10 τετράγωνα κλαίγοντας… Έκλαιγα και ο κόσμος μου έλεγε:
“Γύρνα πίσω, Ντιέγκο, γύρνα πίσω, Ντιέγκο!”
Και δεν είχα πάει στο γήπεδο για να μου ζητήσουν να γυρίσω πίσω, φίλε!
Το γήπεδο φώναζε Maradooó, Maradooó, Maradooó, Maradooó, αλλά για μένα ήταν σαν να με προσέβαλαν.
Έκλαιγα γιατί το ποδόσφαιρο της Αργεντινής ειχε χάσει , η Εθνική της Αργεντινής, είχε χάσει με 5-0 και αυτό ήταν ένα μεγάλο πλήγμα που παραλίγο να μας αφήσει εκτός Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Έφυγα από το γήπεδο νεκρός.
Νεκρός, γιατί η ομάδα του Άλφιο Μπασίλε ήταν μια αξιόπιστη ομάδα, μια αξιαγάπητη ομάδα. Υπήρχε λόγος που ο κόσμος είχε γεμίσει το γήπεδο.
Είχαν πάει, όπως κι εγώ, σε ένα πάρτι, σε μια νέα διάκριση, για να γιορτάσουν το γεγονός ότι θα ήμασταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ.
Και μείναμε εκεί, κρεμασμένοι από μια κλωστή.
Αυτή η κλωστή για την οποία μιλάω ήταν η ευκαιρία που απέμενε ακόμα να προκριθούμε, να παίξουμε με την Αυστραλία.
Δεν ήξερα πραγματικά αν ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία.
Αυτό που ήθελα, σίγουρα, ήταν να την έχουν τα παιδιά, να πάρουν την εκδίκησή τους.
Αλλά τι συνέβη;
Ο ίδιος ο Basile και ακόμη και τα παιδιά μου ζήτησαν να επιστρέψω.
Δεν ήθελαν καν να μιλήσουν για τιποτα αλλο.
Γι’ αυτό δέχτηκα.
Γιατί ήταν μια πρόκληση για ολόκληρο το ποδόσφαιρο της Αργεντινής, να κάνουμε ένα άλμα προς τα εμπρός μετά από ένα τέτοιο βήμα προς τα πίσω όπως η ήττα από την Κολομβία.”
Ντιέγκο
Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1993 ο κόσμος ζήτησε την επιστροφη του Ντιέγκο στην Εθνική ομάδα για τους αγώνες πρόκρισης απέναντι στην Αυστραλία!
