Υπήρχε ένας παίκτης γεννημένος στη Βραζιλία που έδωσε τα πάντα για την Πορτογαλία. Υπήρχε ένας παίκτης που αγοράστηκε από την Μπενφίκα σε πολύ νεαρή ηλικία αλλά μεγάλωσε ως όνομα στην Πόρτο. Υπήρχε ένας παίκτης που έπαιζε επιθετικό χαφ αλλά πίεζε σαν αμυντικό χαφ. Υπήρχε ένας παίκτης που μπορούσε να τρέξει πολύ αλλά να έχει πάντα τη διαύγεια του χώρου, τη στιγμή της ασίστ. Υπήρχε ένας παίκτης ικανός να εξυψώσει και να δώσει χαρά στους οπαδούς τριών διαφορετικών πρωταθλημάτων. Υπήρχε ένας παίκτης που μπορούσε να διδάξει το τόπι σε όλους τους νεαρούς παίκτες της Πόρτο, της Μπαρτσελόνα και της Τσέλσι! Αυτός ο φανταστικός παίκτης που ονομάζεται Anderson Luís de Souza... Αλλά για όλους είναι Deco.
Ο Άντερσον Λουίς ντε Σόουζα (γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1977), γνωστός ως Ντέκο, ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιξε ως επιθετικός μέσος ή κεντρικός μέσος.
Ο Ντέκο είναι ένας από τους λίγους παίκτες που κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ με δύο συλλόγους, με την Πόρτο το 2004 και την Μπαρτσελόνα το 2006.
Ονομάστηκε Ποδοσφαιριστής Συλλόγου της Χρονιάς και Καλύτερος Μέσος της ΟΥΕΦΑ στη νικηφόρα σεζόν της Πόρτο.
Ήταν “Παίκτης του Αγώνα” στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Ντέκο ήταν ο πρώτος παίκτης που κέρδισε το βραβείο Καλύτερος Μέσος με δύο συλλόγους, την Πόρτο και την Μπαρτσελόνα.
Του απονεμήθηκε η χρυσή μπάλα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του 2006.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βραζιλία, ο Ντέκο έλαβε πορτογαλική υπηκοότητα το 2002 έχοντας περάσει πέντε χρόνια κατοικίας στη Πορτογαλία και στη συνέχεια επέλεξε να παίξει διεθνώς για την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας.
Έχει 75 συμμετοχές με αυτή, παίζοντας σε δύο Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και δύο Παγκόσμια Κύπελλα, φτάνοντας στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2004 και κατακτώντας την τετάρτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.
Ο Ντέκο ανακοίνωσε την αποχώρησή του στις 26 Αυγούστου 2013, μετά από τραυματισμό.
”Θα ήθελα να βοηθήσω πολύ περισσότερο τη Φλουμινένσε, αλλά το σώμα μου δεν με αφήνει.
Αναμφίβολα έχω κάνει μια προσπάθεια και πολλοί με έχουν στηρίξει ώστε να συνεχίσω μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Σωματικά, μπορούσα να παίξω, αλλά οι μύες μου δεν αντέχουν άλλο.”
Όταν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει, δεν ήθελε να κοροιδέψει κανέναν, αποχώρησε με ψηλά το κεφάλι!
